اثربخشی درمان شناختی رفتاری مبتنی بر ذهن آگاهی بر مثلث سازی در بین زوجین دارای تعارض زناشویی شهر اصفهان

تعارضات زناشویی یکی از مسائل رایج در روابط زوجین است که می تواند به الگوهای ارتباطی ناسالم مانند مثلث سازی در روابط خانوادگی منجر شود. از این رو پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان شناختی رفتاری مبتنی بر ذهن آگاهی بر کاهش مثلث سازی در میان زوجین دارای تعارض زناشویی شهر اصفهان انجام شد. این مطالعه از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون - پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل زوجین مراجعه کننده به مراکز مشاوره اصفهان در سال ۱۴۰۴ بود که از میان آنها ۶۴ نفر (۳۲ زوج) به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه آزمایش (۱۶ زوج) و کنترل (۱۶ زوج) تقسیم شدند. گروه آزمایش ۸ جلسه ۲ ساعته MBCT بر اساس پروتکل ربکا (۲۰۰۹) دریافت کرد، در حالی که گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه شناختی رفتاری مبتنی بر ذهن آگاهی (۱۳۹۸) و مقیاس مثلث سازی بهرامی و یوسفی (۱۳۹۱) بودند. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چند متغیره (MANCOVA) تحلیل شدند. نتایج نشان داد که MBCT بر مثلث سازی (F=۱۲.۴۵, p<۰.۰۵) تاثیر معنادار داشت. یافته ها حاکی از آن است که MBCT الگوهای ناکارآمد ارتباطی عاطفی و مثلث سازی را در زوجین اصفهانی بهبود می بخشد هر چند برای برخی مولفه های ریشه دار نیاز به مداخلات تکمیلی دارد. پیشنهاد می شود این رویکرد در برنامه های مشاوره خانوادگی ادغام شود تا رضایت زناشویی افزایش یابد.

کلیدواژه ها:

درمان شناختی رفتاری مبتنی بر ذهن آگاهی ، باورهای ارتباطی ، تمایز یافتگی خود ، مثلث سازی ، تعارض زناشویی