پیش بینی نظم جویی هیجانی براساس اجتناب تجربه ای؛ تمایزیافتگی وهم وابستگی همسران افراد درمان شده از اعتیاد در کنگره ۶۰ شهر اصفهان

این پژوهش با هدف پیش بینی نظم جویی هیجانی بر اساس متغیرهای اجتناب تجربه ای، تمایز یافتگی و هم وابستگی در همسران افراد درمان شده از اعتیاد در نمایندگی های کنگره ۶۰ شهر اصفهان انجام شد. مطالعه حاضر از نوع بنیادی و با روش توصیفی-همبستگی بود که به صورت مقطعی اجرا گردید. جامعه آماری شامل تمامی همسران افراد تحت درمان در این مراکز بود که حداقل شش ماه از دوره درمان همسرشان گذشته بود. با به کارگیری روش نمونه گیری در دسترس، ۲۰۰ نفر انتخاب شدند که پس از ریزش داده های ۱۸۸ نفر مورد تحلیل نهایی قرار گرفت. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه های تنظیم هیجان گراس و جان (۲۰۰۳)، اجتناب تجربه ای گامز و همکاران (۲۰۱۱)، تمایز یافتگی خود اسکورن و فریدلندر (۱۹۸۸) و هم وابستگی اسپن و فیشر (۱۹۹۰) بودند. داده ها با استفاده از رگرسیون چندگانه در نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ تحلیل شدند. نتایج حاکی از آن است که بین اجتناب تجربه ای (۰.۳۴=r) و تمایز یافتگی (۰.۲۴=r) با نظم جویی هیجانی رابطه مثبت و معنی داری وجود دارد. نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که اجتناب تجربه ای و تمایز یافتگی ۱۱.۶ درصد از واریانس نظم جویی هیجانی را پیش بینی می کنند. افزایش اجتناب تجربه ای و تمایز یافتگی موجب بهبود نظم جویی هیجانی در همسران افراد درمان شده از اعتیاد می شود. در سطح خردتر مولفه های تعویق و انکار سرکوبی از اجتناب تجربه ای و هم آمیختگی با دیگران از تمایز یافتگی پیش بینی های مثبت نظم جویی هیجانی بودند. همچنین در مولفه های هم وابستگی انکار احساسات و فرار از خود اثر افزایشی و احساس گناهکاری و یافتن هویت در رابطه اثر کاهشی بر نظم جویی هیجانی داشتند. بنابراین می توان نتیجه گیری نمود که راهبردهای اجتنابی و سطح بالاتر تمایز یافتگی می تواند منجر به بهبود نظم جویی هیجانی گردد، در حالی که برخی جنبه های هم وابستگی مانند احساس گناه و از دست دادن هویت فردی تاثیر معکوس بر این توانایی دارند.

کلیدواژه ها:

اجتناب تجربه ای ، تمایزیافتگی ، هم وابسته ، نظم جویی هیجانی ، همسران کنگره ۶۰