رضایت از زندگی در سایه شکاف انتظارات و واقعیت: مطالعه پدیدارشناسی تفسیری تجربه زیسته فارغ التحصیلان سمپاد

این پژوهش با هدف فهم عمیق تجربه زیسته فارغ التحصیلان مدارس استعدادهای درخشان (سمپاد) از رضایت یا نارضایتی از زندگی انجام شد. مسئله اصلی پژوهش آن است که علیرغم پیشینه تحصیلی موفق بخشی از این افراد در بزرگسالی با نوعی نارضایتی یا شکاف میان انتظارات و واقعیت مواجه اند. این مطالعه با رویکرد کیفی و به روش پدیدارشناسی تفسیری انجام شد. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته عمیق با ۷ نفر از فارغ التحصیلان سمپاد با حداقل ۱۰ سال فاصله از زمان فارغ التحصیلی گردآوری و با استفاده از تحلیل مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها نشان داد که رضایت از زندگی در این افراد در سه سطح اصلی تجربه می شود: ارزیابی مسیر زندگی در نسبت با انتظارات، گذشته، احساس اثرگذاری و دستاورد و دستیابی به تعادل روانی در مواجهه با فشارها. همچنین، نارضایتی عمدتا شکاف میان انتظارات شکل گرفته در دوران تحصیل و واقعیت های ساختاری و حرفه ای پس از آن ناشی می شود. در کنار این، نقش عوامل خانوادگی، اجتماعی و کمال گرایی در تشدید این تجربه ها برجسته بود. در مجموع نتایج نشان می دهد که رضایت از زندگی پدیده ای چندلایه و وابسته به تعامل میان انتظارات درونی، شرایط بیرونی و راهبردهای روانی فرد است.

کلیدواژه ها:

رضایت از زندگی ، تیزهوشان ، پدیدارشناسی ، تفسیری ، تجربه زیسته ، سمپاد