بررسی اثربخشی درمان DBT بر علایم وسواس فکری-عملی دندانپزشکان ۳۰-۴۰ ساله شهر اصفهان

هدف این پژوهش بررسی اثربخشی رفتار درمانی دیالکتیک بر علائم وسواس فکری-عملی در دندانپزشکان ۳۰ تا ۴۰ ساله شهر اصفهان بود. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون، پس آزمون با گروه کنترل بوده است. جامعه آماری پژوهش کلیه دندانپزشکان دارای علائم وسواس فکری-عملی استان اصفهان در سال ۱۴۰۴ بودند که از این جمعیت تعداد ۳۰ نفر به روش نمونه گیری هدفمند با رعایت معیارهای ورود به مطالعه انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه ۱۵ نفری آزمایش و کنترل گمارش شدند. ابزار جمع آوری داده ها در این پژوهش، پرسشنامه پادوآ بوده است. شرکت کنندگان گروه آزمایش طی ۸ جلسه ۴۵ دقیقه ای به صورت انفرادی تحت مداخله رفتار درمانی دیالکتیک قرار گرفتند. بعد از اعمال متغیر مستقل بر گروه آزمایش هر دو گروه مجددا به وسیله پرسشنامه پژوهش مورد ارزیابی قرار گرفتند؛ داده ها بوسیله نرم افزار spss۲۶ و روش تحلیل کوواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که رفتار درمانی دیالکتیک باعث کاهش علائم وسواس فکری-عملی در گروه آزمایش در مرحله پس آزمون شده است و تغییرات از نظر آماری معنادار هستند (۰.۰۰۱>P). بنابراین می توان از این روش به عنوان یک روش مداخله ای و درمانی در افراد دارای علائم وسواس فکری-عملی استفاده نمود.

کلیدواژه ها:

رفتار درمانی ، دیالکتیک ، اختلال وسواس فکری-عملی ، دندانپزشکان