اثربخشی تنظیم هیجان به روش مشاوره گروهی بر فرزند پروری ادراک شده و رابطه ی والد-کودک در مادران کودکان مقطع ابتدایی دارای اختلال یادگیری

هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی تنظیم هیجان به روش مشاوره گروهی بر فرزند پروری ادراک شده و رابطه ی والد-کودک در مادران کودکان مقطع ابتدایی دارای اختلال یادگیری در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ شهر اصفهان بوده است. روش پژوهش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل است و جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه مادران کودکان مقطع ابتدایی دارای اختلال یادگیری که به مراکز مشاوره آموزش و پرورش و سایر مراکز مشاوره شهر اصفهان مراجعه کردند و با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس و گمارش غیرتصادفی تعداد ۳۰ نفر از مادران (دو گروه ۱۵ نفره) به عنوان نمونه ی آماری انتخاب شدند. به گروه آموزش در قالب ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای آموزش تنظیم هیجان داده شد. ابزار پژوهش پرسشنامه شیوه های فرزند پروری والدینی ادراک شده و پرسشنامه رابطه والد-فرزند آفاین و همکاران (۱۹۸۳) بود. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از روش تحلیل واریانس چندمتغیره به کمک نرم افزار SPSS۲۵ استفاده شد. یافته های پژوهش نشان داد آموزش تنظیم هیجان به روش مشاوره گروهی بر مولفه های شیوه های فرزند پروری والدینی ادراک شده صمیمیت، عاطفی، فزون حمایت گری و طرد اثربخش بوده است (p < ۰/۰۵) و نشان دهنده ی اثربخش بودن تنظیم هیجان به روش مشاوره گروهی بر مولفه های رابطه والد-کودک احساسات مثبت، تعیین هویت، ارتباطات و تنفر و گم شدگی نقش است (p < ۰/۰۵). نتایج این پژوهش به روشنی نشان داد که تنظیم هیجان به روش مشاوره گروهی موجب بهبود فرزند پروری ادراک شده و رابطه ی والد-کودک در مادران کودکان مقطع ابتدایی دارای اختلال یادگیری می گردد.

کلیدواژه ها:

تنظیم هیجان به روش مشاوره ، گروهی ، فرزند پروری ادراک شده ، رابطه ی والد کودک ، اختلال یادگیری