اثر بخشی بازی درمانی شناختی رفتاری بر هوش اخلاقی دانش آموزان دختر دوره ابتدایی مدارس منتخب شاهین شهر

هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر بخشی بازی درمانی شناختی رفتاری بر هوش اخلاقی دانش آموزان دختر دوره ابتدایی مدارس منتخب شاهین شهر بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون همراه با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل دانش آموزان دختر دوره ابتدایی مدارس شهر شاهین شهر استان اصفهان در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ بود که از میان آنها ۳۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) گمارده شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه هوش اخلاقی کودکان بود که مولفه هایی مانند همدلی، وجدان، خودکنترلی، بردباری، احترام و عدالت را مورد سنجش قرار می دهد. گروه آزمایش طی ۸ جلسه تحت مداخله بازی درمانی شناختی رفتاری قرار گرفت در حالی که گروه کنترل هیچگونه مداخله ای دریافت نکرد. داده های پژوهش با استفاده از تحلیل کوواریانس (ANCOVA) مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که بازی درمانی شناختی رفتاری تاثیر معناداری بر افزایش هوش اخلاقی کودکان دارد (P<۰.۰۰۰۵) و این مداخله توانسته است بخش قابل توجهی از تغییرات هوش اخلاقی را تبیین کند. همچنین نتایج بیانگر آن بود که این مداخله موجب افزایش معنادار مولفه های همدلی (P<۰.۰۰۵)، وجدان (P<۰.۰۱)، بردباری (P<۰.۰۰۱)، احترام (P<۰.۰۰۵) و عدالت (P<۰.۰۰۰۵) در کودکان شده است. به طور کلی یافته های پژوهش نشان می دهد که بازی درمانی شناختی رفتاری می تواند به عنوان رویکردی موثر در تقویت رشد اخلاقی و مهارت های اجتماعی کودکان مورد استفاده قرار گیرد و به بهبود فرایندهای تربیتی در محیط های آموزشی و خانوادگی کمک کند.

کلیدواژه ها:

بازی درمانی شناختی رفتاری ، هوش اخلاقی ، دانش آموزان ، دوره ابتدایی