اثربخشی برنامه حل مسئله با روی آور معنوی بر انعطاف پذیری شناختی در نوجوانان دختر ۱۵ تا ۱۸ سال شهر اصفهان

این مطالعه با هدف بررسی اثربخشی برنامه حل مسئله با روی آور معنوی بر انعطاف پذیری شناختی در نوجوانان دختر ۱۵ تا ۱۸ سال شهر اصفهان انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی و دارای طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش حاضر نوجوانان دختر ۱۵ تا ۱۸ سال شهر اصفهان در سال تحصیلی ۱۴۰۴ - ۱۴۰۵ بود که از میان آنها ۳۰ نفر با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) جایگزین شدند. آزمودنی ها برای پیش آزمون و پس آزمون به پرسشنامه های انعطاف پذیری شناختی دنیس و وندر وال (۲۰۱۰) پاسخ دادند. برای گروه آزمایش برنامه حل مسئله با روی آور معنوی در ۵ جلسه ۵۰ دقیقه ای ارائه شد ولی گروه کنترل هیچ گونه مداخله ای دریافت نکرد و در لیست انتظار باقی ماند. برای تحلیل داده ها از روش آماری تحلیل کوواریانس چندمتغیره، نرم افزار SPSS ۲۷ استفاده شد. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که انعطاف پذیری شناختی در مرحله پس آزمون در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل به طور معناداری افزایش یافته است (۰.۰۴۲=p)؛ بنابراین می توان نتیجه گرفت برنامه حل مسئله با رویکرد معنوی در افزایش انعطاف پذیری نوجوانان دختر ۱۵ تا ۱۸ سال شهر اصفهان موثر است.

کلیدواژه ها:

برنامه حل مسئله با روی آور ، معنوی ، انعطاف پذیری شناختی ، نوجوانان دختر