تعیین اثربخشی بازی درمانی بومی شده بر مولفه های استرس والدگری والدین کودکان اوتیسم با عملکرد بالا

با توجه به شیوع رو به افزایش اختلال طیف اوتیسم و فشارهای روانی گسترده ای که بر خانواده ها به ویژه والدین، تحمیل می شود توجه به مداخلات موثر و متناسب با بافت فرهنگی ضروری به نظر می رسد؛ بنابراین پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی بازی درمانی بومی شده بر مولفه های استرس والدگری والدین کودکان اوتیسم با عملکرد بالا انجام شد. جامعه آماری را کودکان اوتیسم با عملکرد بالا و مادران آنها که به مرکز اوتیسم شهرستان خمینی شهر مراجعه کرده بودند تشکیل دادند که از بین آنها بر اساس ملاک های ورود به پژوهش ۳۰ نفر که نمره بالاتر از میانگین در پرسشنامه استرس والدگری دریافت کردند به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و سپس به طور تصادفی در دو گروه کنترل و گروه آزمایش هر کدام ۱۵ نفر جای دهی شدند. گروه آزمایش طی ۱۵ جلسه ۹۰ دقیقه ای به صورت گروهی تحت بازی درمانی بومی سازی شده (برگرفته از پژوهش رحیمی و همکاران (۱۳۹۴)) قرار گرفتند در حالی که گروه کنترل در این مدت زمان هیچ مداخله ای دریافت نکردند. اطلاعات جمع آوری شده توسط نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ و با استفاده از روش تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر تجزیه و تحلیل شدند. نتایج حاصل از تحلیل داده ها نشان داد که بازی درمانی بومی سازی شده بر استرس والدگری و مولفه های آن آشفتگی، والدینی تعامل ناکارآمد - والد کودک و ویژگی های فرزند مشکل آفرین تاثیر معناداری دارد و این تاثیر در طول مرحله پیگیری نیز ادامه داشته است؛ بنابراین می توان نتیجه گرفت که بازی درمانی بومی سازی شده می تواند به عنوان یکی از روش های درمانی برای بهبود کاهش استرس والدگری والدین کودکان اوتیسم مورد توجه درمانگران قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

بازی درمانی بومی شده ، استرس والدگری ، والدین کودکان اوتیسم با عملکرد بالا