رابطه سازگاری هیجانی با خودآگاهی هیجانی در دانشجویان

هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه سازگاری هیجانی با خودآگاهی هیجانی در دانشجویان بود. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود و جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانشجویان شهر اصفهان بود که به صورت نمونه گیری در دسترس تعداد ۱۲۷ نفر انتخاب شدند و به پرسشنامه های پژوهش شامل پرسشنامه خودآگاهی هیجانی ریفی و همکاران (۲۰۰۷) و سازگاری هیجانی رابیو و همکاران (۲۰۰۷) پاسخ دادند. یافته های پژوهش حاکی از آن بود که سازگاری هیجانی با خودآگاهی هیجانی رابطه مثبت و معناداری دارد. یافته های این مطالعه تاکید دارد که مولفه سازگاری هیجانی می تواند به عنوان عامل موثر در شکل گیری و تقویت خودآگاهی هیجانی دانشجویان مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

سازگاری هیجانی ، خودآگاهی هیجانی ، دانشجویان