اثربخشی رویکرد سیستمی مبتنی بر دیدگاه بوئن بر طرح واره های ناسازگار اولیه زنان در آستانه طلاق

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی رویکرد سیستمی مبتنی بر دیدگاه بوئن بر طرحواره های ناسازگار اولیه زنان در آستانه طلاق مراجعه کننده به مراکز مشاوره قوه قضاییه شهر اصفهان انجام شد. این پژوهش از نوع کاربردی و از نظر روش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون همراه با گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی زنان در آستانه طلاق مراجعه کننده به مراکز مشاوره قوه قضاییه شهر اصفهان در سال ۱۴۰۳ بود که از میان آنان ۳۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل هر گروه ۱۵ نفر گمارده شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه طرحواره های ناسازگار اولیه یانگ (۱۹۹۸) بود. مداخله درمانی برای گروه آزمایش بر اساس پروتکل درمان سیستمی بوئن، برگرفته از کتاب تمایز خود از دیدگاه نظریه سیستمی بوئن (تیتلمن ۲۰۱۴) اجرا شد در حالی که گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد. پس از پایان جلسات مداخله پس آزمون در هر دو گروه اجرا گردید. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۱ و به کارگیری آمار توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و آمار استنباطی تحلیل کوواریانس (ANCOVA) مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که رویکرد سیستمی مبتنی بر دیدگاه بوئن تاثیر معناداری بر کاهش طرحواره های ناسازگار اولیه زنان در آستانه طلاق داشته است (۰/۰۵>P). بر اساس یافته های پژوهش می توان نتیجه گرفت که مداخله مبتنی بر نظریه سیستمی بوئن با تاکید بر افزایش تمایز خود و بهبود الگوهای تعاملی می تواند به عنوان رویکردی موثر در کاهش طرحواره های ناسازگار اولیه زنان در آستانه طلاق مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

رویکرد سیستمی ، دیدگاه بوئن ، طرحواره های ناسازگار اولیه ، آستانه طلاق