اثربخشی آموزش هیجان مدار بر تنظیم هیجان در مادران دارای کودک با اضطراب جدایی ۷ تا ۱۲ سال شهرستان خمینی شهر

پژوهش حاضر با هدف بررسی آموزش هیجان مدار بر تنظیم هیجان در مادران دارای کودک با اضطراب جدایی ۷ تا ۱۲ سال شهرستان خمینی شهر انجام شد. جامعه آماری این پژوهش کلیه مادران دارای کودک با اضطراب جدایی ۷ تا ۱۲ سال شهرستان خمینی شهر در بهار سال ۱۴۰۴ می باشد. براساس معیارهای ورود و خروج، پژوهش از نظر روش یک پژوهش نیمه آزمایشی بود که با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل اجرا شد. تعداد ۳۰ نفر انتخاب و به روش نمونه گیری هدفمند در دو گروه ۱۵ نفر آزمایش و ۱۵ نفر کنترل گمارده شدند. ابزار این پژوهش شامل پرسشنامه تنظیم هیجانی گروس و جان (۲۰۰۳) بود. پس از اجرای پیش آزمون شرکت کنندگان در گروه آزمایش طی ۸ جلسه ی ۹۰ دقیقه ای به صورت گروهی تحت آموزش درمان هیجان مدار قرار گرفتند. نتایج به وسیله نرم افزار SPSS ۲۴ و روش تحلیل کوواریانس تک متغیره (آنکوا) و چند متغیره (مانکوا) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل نشان داد که درمان هیجان مدار بر تنظیم هیجان در مادران دارای کودک با اضطراب جدایی در گروه آزمایش در مرحله پس آزمون تاثیرگذار بوده است و تغییرات گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل از نظر آماری معنادار هستند (P<۰.۰۰۱). بنابراین جهت بهبود مشکلات روانشناختی مادران دارای کودک با اضطراب جدایی استفاده از درمان هیجان مدار پیشنهاد می گردد.

کلیدواژه ها:

آموزش هیجان مدار ، تنظیم هیجان ، اضطراب جدایی ، مادران