اثر بخشی آموزش هیجان مدار بر شفقت به خود در زنان نابارور شهرستان نجف آباد

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر بخشی آموزش هیجان مدار بر شفقت به خود در زنان نابارور شهرستان نجف آباد انجام شد. جامعه آماری این پژوهش زنان با دامنه سنی ۲۵ - ۴۰ سال مراجعه کننده به مراکز ناباروری در سال ۱۴۰۴ انجام شد. براساس معیارهای ورود و خروج پژوهش تعداد ۳۰ نفر انتخاب و به روش نمونه گیری هدفمند در دو گروه ۱۵ نفر آزمایش و ۱۵ نفر کنترل گمارده شدند. ابزار این پژوهش شامل پرسشنامه شفقت به خود نف و همکاران (۲۰۰۳) بود. پس از اجرای پیش آزمون، شرکت کنندگان در گروه آزمایش طی ۱۰ جلسه ی ۹۰ دقیقه ای به صورت گروهی تحت آموزش درمان هیجان مدار قرار گرفتند. نتایج به وسیله نرم افزار spss ۲۳ و روش تحلیل کوواریانس تک متغیره (آنکوا) و چندمتغیره (مانکوا) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل نشان داد که درمان هیجان مدار بر شفقت به خود زنان نابارور در گروه آزمایش در مرحله پس آزمون تاثیرگذار بوده است و تغییرات گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل از نظر آماری معنادار هستند (P>۰/۰۰۱). بنابراین جهت بهبود مشکلات روانشناختی زنان نابارور، استفاده از درمان هیجان مدار پیشنهاد می گردد.

کلیدواژه ها:

درمان هیجان مدار ، شفقت به خود ، ناباروری ، زنان