بررسی بهره گیری از سیستمهای پیش ساخته سبک (LSF) در ساخت و سازهای مجاز شهرداری (سازه های اماکن تفریحی)

هدف: پژوهش حاضر با هدف شناسایی و اولویت بندی موانع بهره گیری از سیستم قاب فولادی سبک (LSF) در ساخت اماکن تفریحی شهری (با تاکید بر پروژه های مجاز شهرداری) و ارائه راهکارهای عملی برای تسهیل صدور مجوز و پذیرش این فناوری انجام شده است. روش تحقیق: این مطالعه با رویکرد آمیخته اکتشافی متوالی در سه فاز اجرا شد: (۱) فاز کیفی شامل فراترکیب ۴۸ مقاله علمی و ۱۲ سند تخصصی به همراه تحلیل مضمون مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۱۷ خبره (مهندسان سازه، مدیران شهرداری، اساتید دانشگاه و پیمانکاران LSF) با استفاده از نرم افزار MAXQDA؛ (۲) فاز کمی شامل پیمایش با پرسشنامه محقق ساخته (۳۸ گویه) در میان ۲۲۵ مدیر و کارشناس شهرداری های تبریز و تحلیل داده ها با آمار توصیفی (SPSS)، تحلیل سلسله مراتبی (AHP) و مدل سازی معادلات ساختاری (PLS-SEM)؛ (۳) فاز تکمیلی شامل مطالعه موردی عمیق در شهرداری های تبریز (بررسی ۴ پروژه اجراشده با LSF در اماکن تفریحی، مصاحبه با ۱۱ مدیر ارشد و تحلیل ۲۸ فقره مستند سازمانی). یافته ها: چهار بعد اصلی موانع شناسایی شد: حقوقی-نظارتی (وزن AHP=۰.۳۱۲)، فنی-اجرایی (وزن=۰.۲۸۴)، فرهنگی-آموزشی (وزن=۰.۲۵۳) و اقتصادی-مالی (وزن=۰.۱۵۱). مدل PLS-SEM نشان داد ابعاد حقوقی-نظارتی (β=۰.۴۲) و فرهنگی-آموزشی (β=۰.۳۵) بیشترین تاثیر مستقیم را بر پذیرش LSF دارند (R²=۰.۵۴, GOF=۰.۵۱). مطالعه موردی نشان داد میانگین زمان اخذ مجوز LSF ۴.۵ ماه (روش سنتی: ۲.۲ ماه)، میانگین زمان اجرا ۴۵ روز (روش سنتی: ۱۲۰ روز) و هزینه نگهداری ۱۵ درصد کمتر از برآورد اولیه است. نتیجه گیری: علیرغم مزایای چشمگیر LSF در کاهش زمان اجرا (۶۲.۵ درصد)، موانع حقوقی-نظارتی و فرهنگی-آموزشی مانع اصلی پذیرش آن توسط شهرداری هاست. تدوین دستورالعمل تخصصی، ایجاد بانک اطلاعاتی پروژه های موفق، آموزش مدیران و ناظران، و ایجاد مشوق های مالی از مهم ترین راهکارهای عملی هستند.