فرهنگ سازمانی سبز و نوآوری در مدل های کسب وکار پایدار

هدف از این پژوهش، بررسی رابطه فرهنگ سازمانی سبز و نوآوری در مدل های کسب وکار پایدار با تاکید بر نقش تبدیل گر نوآوری صرفه جویانه است. پژوهش حاضر ازنظر هدف کاربردی و ازنظر روش، توصیفی–پیمایشی است. جامعه آماری پژوهش شامل ۱۹۸ نفر از کارکنان شرکت سیمان نیزار استان قم است که بر اساس فرمول کوکران، ۱۳۱ نفر به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه استاندارد بهاتی و همکاران (۲۰۲۴) بود که روایی محتوایی آن توسط خبرگان تایید شد و روایی سازه از طریق بارهای عاملی، پایایی مرکب و متوسط واریانس استخراج شده موردبررسی قرار گرفت. همچنین پایایی ابزار با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ در نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ تایید گردید. داده ها با بهره گیری از روش مدل سازی معادلات ساختاری و نرم افزار Smart PLS نسخه ۴.۱ تحلیل شدند. یافته های پژوهش نشان داد که ابعاد سرمایه فکری سبز (سرمایه انسانی، ساختاری و رابطه ای) تاثیر مثبت و معناداری بر فرهنگ سازمانی سبز دارند. همچنین ابعاد نوآوری پایدار شامل نوآوری در ارزش پیشنهادی و نوآوری در ایجاد و تحویل ارزش تاثیر معناداری بر نوآوری در مدل های کسب وکار پایدار نشان دادند، درحالی که نقش تعدیل گر نوآوری صرفه جویانه در رابطه بین فرهنگ سازمانی سبز و نوآوری مدل کسب وکار پایدار مورد تایید قرار نگرفت. نتایج پژوهش بیانگر آن است که تحقق نوآوری پایدار بیش از آنکه متاثر از فرهنگ سازمانی سبز باشد، نیازمند تمرکز بر نوآوری های عملیاتی و ارزشی در مدل کسب وکار است.

کلیدواژه ها:

فرهنگ سازمانی سبز ، نوآوری پایدار ، مدل کسب وکار پایدار ، سرمایه فکری سبز ، نوآوری صرفه جویانه