طراحی سیستم مبلمان شهری ماژولار هوشمند با رویکرد پایداری محیطی و بازخوانی هویت معماری اسلامی-ایرانی

با گسترش روزافزون شهرنشینی و ظهور بحران های زیست محیطی، مفهوم «شهر سبز» به عنوان ضرورتی اجتناب ناپذیر در مدیریت شهری مدرن مطرح شده است. در این میان، طراحی محصول به عنوان دانشی میان رشته ای، نقشی کلیدی در پیوند میان تکنولوژی های پاک و نیازهای انسانی ایفا می کند. مسئله اصلی در کلان شهرهای ایران، فقدان محصولاتی است که علاوه بر پاسخگویی به نیازهای هوشمند، با کالبد فرهنگی و اقلیم بومی سازگار باشند. هدف از این پژوهش، طراحی یک سیستم مبلمان شهری ماژولار است که با بهره گیری از انرژی های تجدیدپذیر (پنل های فتوولتائیک) و متریال های پایدار (مانند چوب-پلاستیک بازیافتی)، گامی در جهت خودکفایی انرژی در فضاهای عمومی بردارد. نوآوری این طرح در بازخوانی الگوهای هندسی معماری ایرانی (مانند گره چینی و شمسه) و تبدیل آن ها به ساختارهای مهندسی برای بهینه سازی سایه اندازی و جذب انرژی است. روش تحقیق در این مقاله به صورت توصیفی-تحلیلی و فرآیند طراحی مبتنی بر رویکرد «طراحی سبز» است. یافته های پژوهش نشان می دهد که جایگزینی مبلمان سنتی با سیستم های هوشمند خورشیدی، نه تنها منجر به کاهش معنی دار مصرف برق شهری در بخش روشنایی و خدمات عمومی می شود، بلکه با ارتقای هویت بصری، حس تعلق شهروندان به محیط را افزایش داده و شاخص های زیست پذیری در شهر سبز اسلامی را بهبود می بخشد.

کلیدواژه ها:

طراحی محصول ، مبلمان شهری هوشمند ، شهر سبز ، پایداری محیطی ، هویت اسلامی-ایرانی