شناسایی و مدلسازی کارکردهای استفاده از هوش مصنوعی در گزارشگری پایداری شرکت ها

امروزه استفاده از هوش مصنوعی می تواند فرآیند گزارشگری پایداری را ساده تر کرده و منجر به عملکرد بهتر شرکت ها شود. هدف از این مطالعه، شناسایی و مدلسازی کارکردهای استفاده از هوش مصنوعی در گزارشگری پایداری شرکت ها می باشد. این مطالعه توسط روش تحقیق آمیخته (کیفی و کمی) و با رویکرد اکتشافی انجام شده است. در بخش کیفی برای گردآوری داده ها از ابزار مصاحبه و برای تجزیه و تحلیل مصاحبه ها از روش تحلیل تم استفاده شده است. جامعه آماری در بخش کیفی، خبرگان علمی (اساتید دانشگاه ها) و خبرگان تجربی (مدیران شرکت های بورس) می باشند که حداقل ۱۰ سال سابقه کار در حیطه مدنظر داشته باشند. حجم نمونه به روش هدفمند (قضاوتی) برابر ۱۰ نفر به دست آمد. در بخش کمی پرسشنامه ای از نتایج بخش کیفی مشتمل بر ۳۴ گویه تدوین گردید. جامعه آماری در این بخش شامل مدیران، معاونان و کارکنان شرکت های بورس اوراق بهادار تهران به تعداد حدودا ۵۵۰ نفر می باشند. برای تعیین حجم نمونه از نمونه گیری تصادفی و فرمول کوکران استفاده شد. با توجه به فرمول کوکران، حجم نمونه برابر ۲۲۶ نفر است. پرسشنامه ها میان ۲۲۶ نفر توزیع شد که از این میان، تعداد ۲۰۳ پرسشنامه قابل قبول گردآوری شد. تجزیه و تحلیل داده ها در بخش کمی توسط مدلسازی معادلات ساختاری و نرم افزار AMOS انجام گرفت. بر اساس نتایج بخش کیفی، مضامین شناسایی شده شامل ۳ مضمون اصلی، ۷ مضمون پایه و ۳۴ مضمون اولیه است. نتایج بخش کمی نشان داد که ضریب مسیر کارکرد گردآوری داده ها برابر ۰.۶۷، ضریب مسیر کارکرد برنامه ریزی داده ها برابر ۰.۶۹ و ضریب مسیر کارکرد تجزیه و تحلیل داده ها برابر ۰.۴۵ می باشد. بنابراین کارکرد برنامه ریزی داده ها از سایر کارکردهای هوش مصنوعی اهمیت بیشتری در گزارشگری پایداری شرکت ها دارد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، گزارشگری پایداری شرکت ها