سلامت روان و محیط زیست؛ مرور ارتباط بین فضاهای سبز شهری و بهزیستی ذهنی

در سال های اخیر، افزایش شهرنشینی و کاهش فضاهای سبز شهری موجب نگرانی های جدی درباره سلامت روان جمعیت شهری شده است. پژوهش های اخیر نشان می دهند که فضاهای سبز شهری، شامل پارک ها، باغ ها، درخت کاری خیابانی و سایر محیط های طبیعی، می توانند به طور قابل توجهی به بهزیستی ذهنی کمک کنند. این مطالعه مروری با هدف بررسی ارتباط بین فضاهای سبز شهری و سلامت روان انجام شد. در این پژوهش، ۱۵ مقاله معتبر منتشرشده بین سال های ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۵ از پایگاه ISC انتخاب و تحلیل گردید. نتایج نشان می دهد که کیفیت فضاهای سبز، شامل تنوع گیاهی، وجود عناصر آبی، امکانات رفاهی، طراحی مناسب و امنیت، بیشترین تاثیر را بر بهزیستی ذهنی دارند. علاوه بر این، فعالیت های بدنی در فضاهای سبز، مانند پیاده روی و ورزش گروهی، و تعامل اجتماعی کاربران با محیط، اثرات مثبت روانی را تقویت می کنند. فضاهای سبز همچنین نقش محافظتی برای گروه های آسیب پذیر شهری، از جمله سالمندان و ساکنان مناطق کم درآمد، دارند. با وجود این، محدودیت هایی از جمله مطالعات مقطعی، کیفیت متفاوت فضاها و دسترسی نابرابر، درک کامل از رابطه بین فضاهای سبز و سلامت روان را محدود کرده است. یافته های این مقاله نشان می دهد که سیاست گذاری و طراحی شهری باید با توجه به کیفیت، دسترسی و مشارکت اجتماعی، بهینه سازی فضاهای سبز را به عنوان یک ابزار ارتقای سلامت روان در نظر بگیرد. علاوه بر این، تحقیقات طولی و میانجی گرهای روانی و اجتماعی می توانند درک بهتری از این رابطه فراهم کنند. بنابراین، فضاهای سبز شهری نه تنها به عنوان امکانات تفریحی، بلکه به عنوان سرمایه ای برای سلامت عمومی و بهزیستی روانی اهمیت دارند و می توانند به کاهش نابرابری های سلامت روان در جوامع شهری کمک کنند.

کلیدواژه ها:

فضاهای سبز شهری ، سلامت روان ، بهزیستی ذهنی ، عدالت محیطی ، فعالیت سبز