تحلیل تناسبات هندسی و نسبت های برگرفته از طبیعت در شکل گیری ساختار معماری باغ ایرانی

استفاده از تناسبات برگرفته شده از طبیعت در معماری، همواره اصل بسیار مهمی در تعامل با طبیعت بوده است. بهره گیری از این اصول منجر به ایجاد ساختارهای متناسب با هر منطقه می گردد. در میان آموزه های ایرانی دو نظریه «مستطیل طلایی ایرانی» و «گز و پیمون» از شهرت بسیاری برخوردار هستند. پژوهش حاضر صحت این نظریه ها را در باغ ایرانی با مطالعه نظام های مختلف آن در نمونه باغ فین کاشان مورد بررسی قرار می دهد. بعد از مطالعات میدانی، جمع آوری ابعاد و اندازه ها و بخش بندی فضاهای مختلف آن، محاسبات و مطالعه تدقیقی هر نظام انجام می گیرد. در نهایت با استفاده از آزمون فرضیه واریانس و اطلاعات به دست آمده، فرضیه مستطیل طلایی ایرانی در نظام های مختلف رد شده و نظریه گز و پیمون نسبت به مستطیل ایرانی واریانس کمتری داشته و به واقعیت نزدیک تر است. بنابراین با نگاه به شرایط واقعی و الگوی پلان باغ فین کاشان، میزان اندک خطای موجود در نظریه ی گز و پیمون قابل چشم پوشی است. علاوه بر این معمار سنتی تلاش کرده است تا نسبت فضاها را به مقدار حسابی «گز و پیمون» نزدیک کند.

کلیدواژه ها:

تناسبات ، هندسه ، طبیعت ، باغ ایرانی ، فین کاشان