مروری بر روش های حذف اکسیژن مورد نیاز شیمیایی از پساب کارخانه قند
محل انتشار: سومین کنفرانس و نمایشگاه ملی چالش های محیط زیستی: نقش صنعت، معدن و جامعه در گسترش حکمرانی سبز
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 50
فایل این مقاله در 17 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
NCECM03_265
تاریخ نمایه سازی: 25 خرداد 1405
چکیده مقاله:
هدف و زمینه: مقدمه: پساب حاصل از صنعت قند حاوی ترکیبات زیادی از آلاینده ها از جمله اکسیژن موردنیاز شیمیایی، اکسیژن مورد نیاز بیوشیمیایی، جامدات محلول، فلزات سنگین و... است. اگر این پساب بدون تصفیه به محیط وارد شوند سبب تاثیرات منفی بر محیط زیست می شوند. لذا با توجه به اهمیت کاهش COD از پساب هدف این مطالعه بررسی و مقایسه انواع روش های حذف COD از پساب کارخانه قند و مشخص کردن بهترین روش می باشد. روش کار: این مطالعه به صورت مرور روایتی با استفاده از کلمات کارخانه قند، COD، روش فیزیکوشیمیایی، روش بیولوژیکی از طریق جستجو در سایت های مرتبط با مجلات معتبر در پایگاه های علمی مانند Web of Science, Ovid PubMed, Systematic Review, SID Google Scholar، به انجام رسیده است. مجموعا تعداد ۱۶۰ منبع مرور و در نهایت ۷۵ منبع با تمرکز بر مطالعات در ایران و جهان انتخاب شد. یافته ها: مطالعات متعددی برای حذف COD از پساب قند طی سال های ۱۹۹۴ و ۲۰۲۱ انجام شده است؛ که بیش ترین میزان حذف با استفاده از راکتورهای TFPR به همراه استفاده از Ng/TiO۲ و تصفیه فوتوکاتالیستی بوده است که میزان حذف را تا حداکثر ۹۹ درصد افزایش داده است و کمترین میزان حذف بوسیله باکتری Proteus mirabilis بود که میزان COD را از ۳۲۶۰ میلی گرم بر لیتر به ۳۲۰۵ میلی گرم بر لیتر و استفاده از اشرشیا کلی که COD را ۱۰.۹۷ درصد کاهش داده است و بیش ترین روش به کار رفته برای حذف COD روش های الکتروشیمیایی بوده است. نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد روش های گوناگونی در حذف COD تا کنون مورد استفاده قرار گرفته است. کاراترین روش در حذف COD روش ترکیبی فیزیکوشیمیایی بوده است که میزان حذف را تا حداکثر ۹۹ درصد افزایش داده است و در بین روش های مورد استفاده روش های الکتروشیمیایی بیشتر از بقیه مورد استفاده قرار گرفته است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
فاطمه محبی
گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
سحر قلی پور
گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
فائزه پارسایی مقدم
گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی کاشان، کاشان، ایران
امیر حسین محبی
مهندسی حرفه ای الکترونیک کاربردی، گروه برق و کامپیوتر، دانشکده فنی شهید محسن مهاجر، اصفهان