رویکردی نوین در سیاستهای سرمایه گذاری بمنظور مدیریت و ارتقای بهره وری آب

هدف و زمینه: با وجود سرمایه گذاری های انجام گرفته جهت مدیریت آب در ایران، همچنان با بحران کمبود آب به صورت چشمگیری روبرو هستیم و تلاش های صورت گرفته منجر به بهبود وضعیت نگردیده است. با توجه به سرمایه و منابع آبی محدود در کشور، ضرورت دارد نگرشی بر مبنای منافع مشترک مصرف کنندگان آب با استفاده از مطالعات گسترده به منظور شناسایی بهترین نقاط هدف با نگاهی جامع به تمامی حوزه های مصرف انجام گیرد. در نهایت تغییرات سیاست و وضع قوانین جدید می تواند راهگشای حل تنش های آبی کشور شود. هدف از این پژوهش ارائه رویکردی نوین جهت سرمایه گذاری کمتر برای رسیدن به بهره وری بالاتر در مصرف آب می باشد. روش کار: با استناد به داده های آماری در زمینه کشاورزی و صنعت و همچنین با معرفی داده های صنعت فولاد به عنوان شاخص کلی صنعت، میزان مصارف، روش های صرفه جویی و هزینه های مربوطه در این حوزه ها مورد مطالعه و بررسی قرار گرفته و با یکدیگر مقایسه می گردد. یافته ها: در این مطالعه نشان داده می شود که سرمایه گذاری در کشاورزی به عنوان پرمصرف ترین حوزه، در سطح قابل توجهی پایین تر نسبت به صنعت، می تواند منجر به افزایش چشمگیری در بهره وری آب و همچنین ذخیره مقادیر بالا جهت مصرف در سایر حوزه ها می شود. نتیجه گیری: صرفه جویی و افزایش راندمان در حوزه کشاورزی بسیار اثرگذارتر و در اولویت بالاتری برای سرمایه گذاری و برنامه ریزی نسبت به سایر حوزه های مصرف کننده آب می باشد. جهت دستیابی به رویکردی نوین در مدیریت آب نیازمند به سیاست گذاری های جدید حاکمیتی به صورت هماهنگ بین بخش های کشاورزی و صنعت و بر مبنای اولویت های تاثیرگذاری می باشد.

کلیدواژه ها:

رویکرد جامع در مدیریت آب ، بهروه وری مصرف آب ، سیاستهای سرمایه گذاری ، صنعت فولادسازی