تبیین نقش جهت گیری های ارزشی و مسئولیت پذیری زیست محیطی در سبک زندگی حفاظتی

هدف و زمینه: هدف این پژوهش، تبیین نقش جهت گیری های ارزشی و مسئولیت پذیری زیست محیطی در سبک زندگی حفاظتی بود. روش کار: این پژوهش به لحاظ هدف، کاربردی و جزو پژوهش های کمی می باشد. جامعه آماری پژوهش، شامل دانشجویان دانشگاه پیام نور شهرستان اهر (استان آذربایجان شرقی) در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳، به تعداد ۱۰۴۵ نفر بودند که بر اساس فرمول کوکران، نمونه ۲۸۱ نفری از آن ها با استفاده از روش نمونه گیری طبقه ای متناسب انتخاب شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزارهای SPSS۲۰ و AMOS۲۱ بهره گرفته شد. برای سنجش روایی پرسشنامه از روایی شکلی و روایی همگرا استفاده گردید. نتایج تحلیل عاملی تاییدی نشان داد که میانگین واریانس استخراج شده برای سازه های مورد بررسی قابل قبول بوده است (AVE≥۰.۶۰۲). همچنین، مقدار پایایی ترکیبی برای همه سازه ها مناسب بود (CR≥۰.۸۳۰). یافته ها: نتایج تجربی پژوهش با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری نشان داد که رابطه معنی داری بین متغیرهای مسئولیت پذیری زیست محیطی، جهت گیری ارزشی نوع دوستی اجتماعی و جهت گیری ارزشی زیست بوم با سبک زندگی حفاظتی وجود دارد. این متغیرها ۴۱ درصد از واریانس متغیر وابسته را تبیین نمودند. متغیر جهت گیری ارزشی نوع دوستانه (r=۰.۳۰)، پیش بینی کننده قوی تری برای متغیر سبک زندگی حفاظتی بود. نتیجه گیری: در جامعه دانشجویان، توجه به ارزشمندی و قابل احترام بودن محیط زیست، متعلق به همه بودن آن و احساس وظیفه و مسئولیت در محافظت از محیط زیست در انتخاب سبک زندگی حفاظتی یعنی استفاده از منابع تجدیدپذیر، صرفه جویی در مصرف آب و انرژی، تفکیک زباله و توجه به بازیافت مواد، نقش مهمی دارد.

کلیدواژه ها:

جهت گیری ارزشی ، مسئولیت پذیری ، سبک زندگی حفاظتی