نقش مدل سازی اطلاعات یکپارچه ساختمان (I-BIM) در کاهش اثرات زیست محیطی پروژه های تونل سازی و توسعه زیرساخت های حمل ونقل سبز

هدف و زمینه: کاهش اثرات زیست محیطی و ارتقای پایداری در پروژه های زیرساختی به ویژه در حوزه تونل سازی و توسعه حمل ونقل سبز، یکی از چالش های اساسی مهندسی عمران و مدیریت شهری است. با وجود کارایی بالای فناوری های BIM و GIS به صورت مستقل، خلایی در بهره گیری یکپارچه از این ابزارها برای مدیریت هوشمند و پایدار پروژه های زیرساختی وجود دارد. این پژوهش با هدف بررسی نقش مدل سازی اطلاعات یکپارچه ساختمان (I-BIM) در ترکیب با سامانه های اطلاعات جغرافیایی (GIS) برای کاهش اثرات زیست محیطی پروژه های تونلی و زیرساخت های حمل ونقل سبز انجام شده است. روش کار: مطالعه حاضر یک تحقیق مروری تحلیلی است که با بررسی منابع علمی، مقالات منتشرشده و چارچوب های کاربردی BIM و GIS انجام شد. فرآیند جمع آوری داده ها شامل شناسایی مطالعات موردی مرتبط با پروژه های تونل سازی و زیرساخت های حمل ونقل سبز و تحلیل ادغام داده های مکانی و ساختمانی بود. داده ها به صورت توصیفی و تحلیلی پردازش و مهم ترین الگوها، مزایا و محدودیت ها استخراج شدند. یافته ها: نتایج نشان می دهد یکپارچه سازی I-BIM و GIS امکان شبیه سازی سه بعدی، تحلیل چرخه عمر، مدیریت منابع و پایش محیط زیستی پروژه ها را فراهم می کند. این رویکرد علاوه بر بهبود دقت مدل سازی، همکاری میان تیم های مهندسی را تسهیل کرده و به تصمیم گیری مبتنی بر داده کمک می کند. همچنین، استفاده از فناوری های مکمل مانند اینترنت اشیاء و هوش مصنوعی قابلیت پایش و پیش بینی اثرات زیست محیطی را افزایش می دهد. نتیجه گیری: ادغام I-BIM و GIS به عنوان ابزاری موثر در مدیریت پایدار پروژه های زیرساختی، کاهش اثرات محیط زیستی و ارتقای تاب آوری شهری مطرح است. یافته ها نشان می دهند که توسعه چارچوب های کاربردی و استانداردسازی داده ها می تواند بهره وری این فناوری ها را در پروژه های تونل سازی و حمل ونقل سبز افزایش دهد و مسیر پژوهش های آینده را هموار کند.

کلیدواژه ها:

مدل سازی اطلاعات یکپارچه ساختمان (I-BIM) ، سامانه اطلاعات جغرافیایی (GIS) ، تونل سازی ، زیست محیطی ، توسعه پایدار ، مدیریت هوشمند پروژه