بررسی وضعیت شاخص های بهداشت محیط و ایمنی بیمارستان امام حسین شهر منوجان در سال ۱۴۰۴
محل انتشار: سومین کنفرانس و نمایشگاه ملی چالش های محیط زیستی: نقش صنعت، معدن و جامعه در گسترش حکمرانی سبز
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 56
فایل این مقاله در 10 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
NCECM03_214
تاریخ نمایه سازی: 25 خرداد 1405
چکیده مقاله:
زمینه و هدف: ارزیابی مداوم وضعیت بهداشت محیط بیمارستان ها اقدامی اساسی برای ایجاد محیطی سالم، ایمن و بهداشتی در جهت ارتقا بهره وری کارکنان در ارائه خدمات و بهبود بیماران می باشد. با توجه به اهمیت موضوع، مطالعه حاضر با هدف بررسی وضعیت بهداشت محیط و ایمنی بیمارستان امام حسین شهر منوجان در سال ۱۴۰۴ انجام گرفت. مواد و روش ها: در این مطالعه توصیفی- مقطعی، شاخص های بهداشت محیط بیمارستان امام حسین شهر منوجان مورد بررسی قرار گرفت. اطلاعات مورد نیاز از طریق مشاهده و مصاحبه با کارشناسان واحد بهداشت محیط و کنترل عفونت بیمارستان و با تکمیل چک لیست بخش بهداشت، ایمنی و نظافت برنامه ملی ارزشیابی بیمارستان های عمومی کشور (فرم استاندارد اجرایی ارزشیابی) با کد اعتبار بخشی ۱۰/۱۰۰۲۷ تهیه شده توسط وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی کشور، جمع آوری شد. داده ها با استفاده از نرم افزار اکسل مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: نتایج حاصل از این پژوهش نشان می دهد که وضعیت بهداشتی در شاخص های بهداشت محیطی بخش رادیولوژی، اتاق عمل و سایر موارد (آمبولانس، سردخانه و...) دارای بیشترین میانگین امتیاز (۱۰۰ درصد) و وضعیت بهداشتی کلیات و نیروی انسانی دارای کمترین میانگین امتیاز (۸۳/۴۷ درصد) می باشد. میزان مطابقت با آیین نامه در مجموع با وضعیت متوسط ارزیابی شده و برابر با ۱۵/۷۶ درصد می باشد. همچنین میانگین کل امتیازات شاخص های بهداشت محیط برابر با ۵۲/۱ گزارش گردید. بحث و نتیجه گیری: برای ارتقای بهداشت و ایمنی بیمارستان امام حسین منوجان، برگزاری منظم کمیته های بهداشت، کنترل عفونت و حفاظت فنی با تمرکز بر استریلیزاسیون مرکزی و رختشویخانه، اجرای استانداردهای یکسان در سطح بیمارستان، نظارت دقیق تر بازرسان بهداشت محیط و ایمنی و الزام بیمارستان به رعایت ضوابط، همچنین تامین منابع مالی و انسانی، آموزش کارکنان و بهبود روش های مدیریتی به صورت پیوسته و مداوم ضروری است تا سطح بهداشت و ایمنی به حد مطلوب برسد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
فاطمه احمدی زاده
دانشجوی کارشناسی ارشد HSE، دانشگاه مهر البرز، تهران، ایران.
هادی دستیاری
مدیر HSE توسعه ملی، اصفهان، ایران.
محمد حسن عباسی
کارشناس بهداشت محیط، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران.
قربانعلی دزواره
سرپرست HSE، شرکت زلال ایران، کرمان، ایران.
پویا پرتونیا
استادیار گروه مهندسی محیط زیست، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه مهر البرز، تهران، ایران.
نسرین شمس الدینی
فارغ التحصیل گروه مدیریت ساخت، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی، تهران، ایران.