بررسی روش تثبیت کنده های حفاری و دیواترینگ در مدیریت پسماند حفاری چاه های نفت و گاز

هدف و زمینه: مهم ترین پسماندهای ناشی از عملیات حفاری چاه های نفت و گاز، شامل سیالات حفاری، کنده های حفاری و پساب است. دفع نامناسب پسماندها منجر به آلودگی محیط زیست می شود. در این مقاله ضمن مروری بر روش های رایج مدیریت پسماند حفاری چاه های نفت و گاز، به بررسی روش تثبیت کنده های حفاری و دیواترینگ پرداخته شده است. روش کار: کنده های حفاری به وسیله دستگاه های کنترل جامدات جدا شده، خواص آنها بررسی شده و پس از عملیات تثبیت، در محل دائمی دفن به طور استاندارد دفن می شوند. عملیات تثبیت شامل افزودن سیلیکات سدیم و سیمان و مخلوط کردن آنها با کنده ها است. این فرایند روغن موجود در کنده ها را به صورت کپسول های ایزوله محبوس می کند. در فرایند دیواترینگ، عملیات جدایش جامد از مایع از طریق فرایند شیمیایی با استفاده از پلی آلومینیوم کلراید (پک) و پلی الکترولیت (پلیمر) و نیز از طریق فرایند فیزیکی (سانتریفیوژ یا فیلترپرس) انجام می شود و پس از جدا کردن جامدات، آبی شفاف به دست می آید. یافته ها: بررسی ها نشان می دهد که اثربخشی این روش در بخش های اقتصادی، مصرف مواد و منابع و همچنین حفاظت از محیط زیست قابل قبول بوده و مهم ترین جنبه اثربخشی آن کاهش تخلیه پسماند در محیط زیست است. نتیجه گیری: برای افزایش کارایی پیشنهاد می شود تجهیزات کنترل جامدات به طور صحیح استفاده شود تا حجم مواد شیمیایی حاصل از سیال حفاری کاهش یابد، از تست شین و تست کن قبل از انتقال اطمینان حاصل شود، از کامیون های حمل کنده ها از محل چاه به محل دفن جهت اطمینان از عدم نشتی در طول مسیر حمل بازرسی فنی انجام شود، برای جلوگیری از انتقال فلزات و مواد نفتی به خاک منطقه از عایق کاری مناسب گودال های دفن اطمینان حاصل شود، برای اطمینان از عدم نشت آلودگی مواد دفن شده به خارج از محدوده آزمایش های لازم در خاک و آب اطراف گودال های دفن انجام شود.

کلیدواژه ها:

محیط زیست ، مدیریت پسماند حفاری ، سیالات حفاری ، تثبیت کنده های حفاری ، دیواترینگ