بررسی اثرات تخریب محیط زیست در پروژه های خط لوله و ایستگاه های انتقال نفت
محل انتشار: سومین کنفرانس و نمایشگاه ملی چالش های محیط زیستی: نقش صنعت، معدن و جامعه در گسترش حکمرانی سبز
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 36
فایل این مقاله در 14 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
NCECM03_195
تاریخ نمایه سازی: 25 خرداد 1405
چکیده مقاله:
هدف پژوهش: هدف از این پژوهش، بررسی و تحلیل اثرات زیست محیطی ناشی از اجرای پروژه های نفتی مانند احداث خطوط لوله، تلمبه خانه ها و ایستگاه های انتقال نفت است. این مطالعه به دنبال شناسایی مهم ترین عوامل تخریب محیط زیست در مراحل مختلف این پروژه ها و تبیین پیامدهای آن بر عناصر حیاتی طبیعت از جمله خاک، آب، هوا و حیات وحش می باشد. زمینه و اهمیت موضوع: پروژه های نفتی از ارکان حیاتی توسعه صنعتی و اقتصادی کشور محسوب می شوند، اما گسترش آن ها بدون در نظر گرفتن الزامات زیست محیطی می تواند آثار جبران ناپذیری بر اکوسیستم های طبیعی برجای گذارد. در فرآیند احداث مسیر خطوط لوله و زیرساخت های مرتبط، بخش های وسیعی از زمین دچار تخریب شده و پوشش گیاهی و زیستگاه های طبیعی از بین می روند. این موضوع نه تنها منجر به کاهش تنوع زیستی می شود، بلکه تعادل اکولوژیکی منطقه را نیز بر هم می زند. روش کار: در این بررسی، اثرات زیست محیطی پروژه های نفتی از دیدگاه فیزیکی، شیمیایی و بوم شناختی مورد تحلیل قرار گرفته است. داده ها به صورت توصیفی از مطالعات میدانی و گزارش های فنی مربوط به ساخت خطوط لوله و تلمبه خانه ها استخراج و بر اساس معیارهای آلودگی خاک، آب و هوا طبقه بندی شده اند. همچنین ارزیابی کیفی از پیامدهای صوتی و تغییرات زیست محیطی ناشی از فعالیت های مکانیکی و صنعتی صورت گرفته است. یافته ها و نتیجه گیری: یافته ها نشان می دهند که احداث و بهره برداری از پروژه های نفتی باعث بروز مجموعه ای از اثرات منفی زیست محیطی می شود. پاک سازی پوشش گیاهی و عملیات خاک برداری منجر به تخریب زیستگاه های طبیعی و پراکندگی گونه های جانوری می شود. نشت نفت خام و فرآورده های آن از خطوط لوله، آلودگی شدید خاک و منابع آبی را در پی دارد و باعث کاهش کیفیت و حاصل خیزی زمین می گردد. در تلمبه خانه ها، آلودگی ناشی از مواد شیمیایی و سوخت ها به تدریج وارد آب های زیرزمینی می شود. همچنین انتشار گازهای گلخانه ای و صدای زیاد تجهیزات صنعتی به آلودگی هوا، تغییرات اقلیمی و اختلال در زیست جانوران می انجامد. در نتیجه، می توان گفت که توسعه پروژه های نفتی بدون ارزیابی دقیق اثرات زیست محیطی، تهدیدی جدی برای پایداری اکولوژیکی محسوب می شود و نیازمند اتخاذ رویکردهای مدیریتی، کنترلی و فناورانه برای کاهش این پیامدها است.
نویسندگان
امیر بی جامی
کارشناسی ارشد مهندسی ایمنی، بهداشت و محیط زیست، دانشگاه آزاد، واحد علوم و تحقیقات تهران، ایران – کارشناس HSE شرکت مهندسی مشاوران ستیران