شاخص های طیفی برای اندازه گیری کلروفیل-a

هدف و زمینه: زیست توده فیتوپلانکتون ها یکی از شاخص های مهم برای اندازه گیری کیفیت آب های طبیعی محسوب می شود. به دلیل حضور کلروفیل-a در فیتوپلانکتون ها، از جمله جلبک ها و باکتری ها و ارتباط مثبت قابل توجه آن با بیوماس فیتوپلانکتون ها، کلروفیل-a به عنوان شاخصی برای فیتوپلانکتون ها در آب های طبیعی در سراسر جهان استفاده می شود. برآورد غلظت کلروفیل-a از بازتاب سنجش از دور تصاویر ماهواره ای، روشی موثر برای نظارت در آب ها است. هدف این مطالعه معرفی برآورد غلظت های کلروفیل-a از طریق محاسبات ساده ای است که شامل دو باند طیفی در NDCI می شود. روش کار: در این روش، مدل های برآورد غلظت ترکیبات با استفاده از بازتاب نور در طول موج های مختلف ساخته می شوند. برای این مدل ها، طول موج هایی انتخاب می شوند که بیشترین حساسیت را به غلظت Chl-a داشته باشند و کمترین تاثیر را از سایر مواد موجود در آب مانند مواد آلی حل شده رنگی (CDOM) و رسوبات معلق بگیرند. یافته ها: برآورد غلظت کلروفیل-a با استفاده از الگوریتم دو باندی تنظیم شده قرمز-لبه قرمز در مقایسه با سایر الگوریتم آبی-سبز و قرمز-NIR که در مطالعات پیشین مورد استفاده قرار گرفته بودند، نتایج دقیق تری برای برآورد Chl-a ارائه داده اند. نتیجه گیری: شاخص NDCI غلظت کلروفیل-a را با دقت بیشتری نسبت به سایر شاخص ها تخمین می زند.

کلیدواژه ها:

تولید اولیه ، کیفیت آب ، سنجش از دور ، مناطق ساحلی