ارزیابی عدم انطباق HSE در پروژه های ساختمانی با الزامات و دستور العمل ها

هدف و زمینه: صنعت ساخت و ساز به عنوان یکی از پرخطرترین صنایع در جهان شناخته می شود که سالانه با حوادث و آسیب های متعدد همراه است. علی رغم وجود استانداردهای بهداشت، ایمنی و محیط زیست، همچنان شکاف قابل توجهی بین الزامات تدوین شده و اجرای عملی آن ها وجود دارد. این پژوهش با هدف شناسایی عوامل اصلی عدم انطباق با الزامات HSE در پروژه های ساختمانی و بررسی راهکارهای بهبود انجام شده است. روش کار: این پژوهش با رویکرد توصیفی-تحلیلی انجام گرفته است. داده ها از طریق پرسشنامه نیمه ساختاریافته با ضریب پایایی آلفای کرونباخ ۰.۸۷ از ۲۵ متخصص برجسته شامل مدیران ارشد، روسای عملیات و کارشناسان HSE گردآوری شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از روش های آمار توصیفی و نرم افزار SPSS انجام شد. یافته ها: نتایج نشان داد بیشترین عدم انطباق در سه حوزه رخ می دهد: نظارت بر استفاده از تجهیزات حفاظت فردی با میانگین فراوانی ۲ از ۵، تناسب تجهیزات الکتریکی با شرایط محیطی با انطباق ۴۰ درصد، و انتقال اطلاعات سیستم مجوز کار بین شیفت ها با انطباق ۴۰ درصد. در مقابل، حوزه هایی با نظارت قوی تر از جمله الزامات ایمنی حریق با انطباق ۱۰۰ درصد و عملیات بتن ریزی با انطباق ۹۶ درصد، عملکرد مطلوبی نشان دادند. نتیجه گیری: عدم انطباق با الزامات HSE عمدتا ریشه در ضعف نظارت، کمبود آموزش و فقدان فرهنگ ایمنی دارد. بهبود فرآیندهای نظارتی، ارتقای برنامه های آموزشی و تقویت فرهنگ ایمنی می تواند به طور قابل توجهی انطباق با الزامات HSE را افزایش و حوادث را کاهش دهد. نتایج این تحقیق برای سیاست گذاران، مدیران پروژه و متخصصان HSE در ارتقای استانداردهای ایمنی کاربرد دارد.

کلیدواژه ها:

HSE ، انطباق ایمنی ، پروژه های ساختمانی ، مدیریت ایمنی ، الزامات قانونی