ارزیابی محیط زیستی و اقتصادی تامین برق مورد نیاز صنعت پتروشیمی ایران از انرژی خورشیدی

هدف و زمینه: صنعت پتروشیمی یکی از صنایع انرژی بر محسوب شده که به صورت معمول انرژی آن از سوخت های فسیلی تامین می شود. انرژی مورد استفاده در این صنعت به صورت گرمایی و انرژی الکتریکی است. در این مقاله تامین انرژی الکتریکی صنعت پتروشیمی از انرژی تجدیدپذیر مورد بحث و بررسی قرار گرفته است. روش کار: در این پژوهش میزان برق مصرفی صنعت پتروشیمی ایران در نظر گرفته شده و انرژی مورد نیاز برای تولید آن محاسبه می گردد. در ادامه هزینه تولید و میزان انتشار گازهای گلخانه ای و آلاینده های هوای ناشی از تامین برق مورد نیاز تخمین زده می شود. پس از آن در هفت سناریو تامین برق از نیروگاه خورشیدی، تحویل به شبکه سراسری و دریافت در مقصد بررسی شده و ارزیابی محیط زیستی و اقتصادی آن انجام می شود. یافته ها: طی بررسی انجام شده مشخص گردید که انتشار گازهای گلخانه ای مربوط به تامین برق صنعت پتروشیمی در حدود ۱۱ میلیون تن بوده که معادل ۵ درصد انتشار نیروگاهی کشور و یک درصد انتشار کل کشور است. همچنین هزینه احداث نیروگاه خورشیدی برای تامین یک درصد از برق صنعت پتروشیمی معادل ۹ درصد از تولید ناخالص داخلی و حدود ۹/۱ برابر درآمد کل صنعت پتروشیمی در سال است. نتیجه گیری: به صورت کلی می توان نتیجه گرفت با توجه به انرژی بر بودن صنعت پتروشیمی، بازدهی نسبتا پایین و هزینه احداث بالای نیروگاه های خورشیدی، گزینه تامین انرژی این صنعت از انرژی خورشیدی چندان اقتصادی و عملیاتی نبوده و از نظر محیط زیستی نیز در سطح کلان کشور باعث کاهش انتشار قابل توجهی از گازهای گلخانه ای نخواهد شد.

کلیدواژه ها:

انرژی تجدیدپذیر ، صنعت پتروشیمی ، نیروگاه خورشیدی ، مدیریت محیط زیستی