کاربرد هوش مصنوعی و یادگیری عمیق در حفاظت از گونه ی درحال انقراض هوبره آسیایی، محدوده مطالعاتی: دشت پترگان استان خراسان جنوبی، ایران

هر گونه ای، نقشی مشخص در زنجیره ی زیستی دارد؛ به عنوان مثال گرده افشانی، کنترل آفات، چرخه ی مواد مغذی، تصفیه آب و خاک. از بین رفتن یک گونه می تواند به فروپاشی شبکه ای از تعاملات منجر شود و عملکرد کل اکوسیستم را تضعیف کند. می توان گفت حفظ گونه های در خطر انقراض فقط یک کار احساسی نیست؛ یک ضرورت اخلاقی است که در مسیر سلامت سیاره و آینده ی بشریت گام موثری خواهد بود. گونه ی هوبره با تغذیه از حشرات، دانه ها و گیاهان به تنظیم جمعیت آفات و توزیع بذور کمک می کند؛ حذف این گونه می تواند به اختلال زنجیره های تغذیه ای و عملکرد محیط زیستی زیستگاه های بیابانی منجر شود. کشور ایران بخشی کلیدی از مسیر مهاجرت و همچنین زیستگاه زمستان گذرانی و زادآوری برای جمعیت های هوبره آسیایی است؛ حفاظت محلی در ایران تاثیر مستقیم بر جمعیت های فرامنطقه ای دارد. حفظ زیستگاه ها در ایران، به معنای محافظت از شبکه ی جمعیتی گسترده تر گونه است. بنابراین باتوجه به اهمیت این موضوع و همچنین رشد تکنولوژی به خصوص الگوریتم های یادگیری عمیق؛ در این پژوهش استفاده از هوش مصنوعی و پردازش تصویر در پایش و کنترل و حفاظت از این گونه ی درمعرض انقراض در دشت پترگان استان خراسان جنوبی که یکی از زیستگاه های مهم این گونه در کشور ایران است مورد بررسی قرار گرفته است. این پژوهش به بررسی شیوه ی استفاده و به کارگیری عملی پردازش تصویر در حفاظت از گونه هوبره آسیایی در ایران و همچنین خنثی سازی تله های شکارچیان و حفاظت از جان محیط بانان دربرابر شکارچیان غیرقانونی با استفاده از هوش مصنوعی می پردازد و یادآور می شود که استفاده از تکنولوژی های به روز، چگونه می تواند مشکلات مهم محیط زیستی را به شکلی موثرتر، دقیق تر و کم هزینه تر حل کند.

کلیدواژه ها:

گونه های درحال انقراض ، هوبره ، هوش مصنوعی ، یادگیری عمیق ، دشت پترگان