۶PPD-Quinone و تاثیر آن بر زندگی آبزیان و خشکی زیان
محل انتشار: سومین کنفرانس و نمایشگاه ملی چالش های محیط زیستی: نقش صنعت، معدن و جامعه در گسترش حکمرانی سبز
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 41
فایل این مقاله در 17 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
NCECM03_059
تاریخ نمایه سازی: 25 خرداد 1405
چکیده مقاله:
هدف و زمینه: آنتی اکسیدان ۶PPD به طور گسترده در صنعت لاستیک سازی برای افزایش دوام و مقاومت در برابر اکسیداسیون استفاده می شود، اما در تماس با ازن به ترکیب ثانویه ای به نام ۶PPD-quinone (۶PPD-Q) تبدیل می شود که اثرات زیست محیطی و سمی قابل توجهی دارد. اهمیت بررسی این ماده از آن جهت است که به عنوان یک آلاینده نوظهور، سلامت انسان، آبزیان و سایر موجودات خشکی زی را تهدید می کند. با توجه به شواهد اخیر مبنی بر سمیت حاد آن برای برخی گونه های حساس مانند سالمون کوهو و ارتباط بالقوه با بیماری های انسانی، انجام پژوهش های جامع در این زمینه ضروری به نظر می رسد. روش کار: این مطالعه به صورت مروری تحلیلی انجام شد. منابع معتبر علمی شامل مقالات منتشرشده در پایگاه های داده بین المللی طی سال های اخیر گردآوری و بررسی شدند. داده ها بر اساس موضوعات کلیدی شامل ویژگی های شیمیایی، مسیرهای زیست محیطی، مکانیسم های سمیت، اثرات بر سلامت انسان و موجودات آبزی و خشکی زی، و راهکارهای کاهش مواجهه دسته بندی و تحلیل گردید. یافته ها: مرور مطالعات نشان داد که ۶PPD-Q ترکیبی پایدار و گسترده در محیط است که از طریق ذرات ناشی از ساییدگی تایر وارد آب، خاک و هوا می شود. این ماده قابلیت عبور از سدهای زیستی مانند سد خونی-مغزی و جفت را دارد و می تواند در بافت های مختلف تجمع یابد. سمیت آن در ارگان های حیاتی شامل کبد، ریه، روده، قلب و سیستم عصبی تایید شده است. همچنین، حساسیت گونه های مختلف به این آلاینده متفاوت است؛ به طوری که سالمون کوهو بیشترین حساسیت را نشان داده است. شواهد انسانی نیز حاکی از حضور ۶PPD-Q در نمونه های ادرار و مایعات بدن است که ارتباط بالقوه با پیامدهای بیماری زا را نشان می دهد. نتیجه گیری: یافته ها نشان می دهد که ۶PPD-Q یک آلاینده نوظهور با اثرات سمی گسترده است که می تواند تهدیدی جدی برای سلامت انسان و پایداری اکوسیستم ها باشد. شناسایی مکانیسم های دقیق سمیت، بررسی تفاوت حساسیت گونه ای و توسعه روش های موثر کاهش آلودگی از اولویت های آینده تحقیقات محسوب می شوند. این نتایج می تواند مبنایی برای سیاست گذاری های زیست محیطی و اقدامات پیشگیرانه در مدیریت آلاینده های ناشی از لاستیک باشد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
امیرمحمد متقی
گروه سم شناسی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
کبری شیرانی
گروه سم شناسی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران