ترسیب میکروپلاستیک ها بر روی سطوح و ظروف غذا و آب در محیط داخل؛ یک مطالعه مروری

هدف و زمینه: میکروپلاستیک ها به عنوان آلاینده های نوپدید، نگرانی های فزاینده ای در سطح بهداشت عمومی به ویژه در محیط های داخلی که انسان بخش عمده ای از زمان خود را در آن ها سپری می کند، ایجاد کرده اند. هدف کلی این مطالعه، مروری نظام مند بر یافته های موجود درباره ترسیب میکروپلاستیک ها بر روی سطوح، ظروف غذا و آب در محیط های داخلی است. روش کار: در این مطالعه با جستجوی کلمات کلیدی در زمینه موضوع مطالعه در پایگاه های علمی معتبر بین المللی مقالات جستجو شدند. در نهایت با حذف مقالات نامناسب تعداد ۵ مقاله انتخاب و نتایج آنها استخراج و آنالیز شد. یافته ها: یافته ها نرخ ترسیب میکروپلاستیک ها در محیط های داخلی را تا ۱۰۵ عدد در هر مترمربع در هر روز و نرخ تقریبی مواجهه انسانی بین ۶۰ تا ۱۰۲×۲ عدد در روز را نشان دادند. بالاترین سطح در آپارتمان های مسکونی گزارش شده است. شکل غالب میکروپلاستیک ها در بیشتر محیط ها، میکروفیبرها بود و پلی استر و پلی پروپیلن از پلیمرهای شایع شناسایی شدند. نرخ مواجهه انسانی از طریق رسوب اتمسفری بر غذا و آب می تواند حتی بیش از مواجهه از طریق مصرف مستقیم منابع غذایی و آب آشامیدنی باشد، بطوریکه یک وعده غذایی می تواند باعث بلعیدن تا ۱۶ میکروپلاستیک شود. نتیجه گیری: مواجهه با میکروپلاستیک ها در محیط های داخلی و ترسیب آن ها بر سطوح و ظروف مواد غذایی و آب یک مسیر مهم و تا حدی نادیده گرفته شده برای ورود این آلاینده ها به بدن انسان است. برای ارزیابی دقیق تر خطرات بهداشتی، انجام مطالعات بیشتر با در نظر گرفتن عوامل محیطی موثر ضروری می باشد.

کلیدواژه ها:

میکروپلاستیک ، محیط داخلی ، مواجهه انسانی ، ظروف مواد غذایی ، آب آشامیدنی