کاربرد هوش مصنوعی در ارزیابی چرخه حیات و توسعه پایدار صنعت ساختمان

هدف و زمینه: افزایش مصرف انرژی و انتشار گازهای گلخانه ای در صنعت ساختمان، ضرورت بهره گیری از رویکردهای نوین ارزیابی زیست محیطی را بیش از پیش آشکار ساخته است. ارزیابی چرخه حیات یکی از مهم ترین ابزارهای سنجش اثرات محیطی ساختمان ها است، اما پیچیدگی داده ها و فرایند تحلیل، استفاده گسترده از آن را با چالش مواجه می کند. با توجه به این خلا، تحقیق حاضر با هدف بررسی کاربرد هوش مصنوعی در فرآیند LCA و نقش آن در توسعه ساخت وساز پایدار انجام شده است تا با مرور ساختارمند مطالعات موجود، اهمیت ادغام فناوری های هوشمند در کاهش اثرات محیطی ساختمان ها تبیین گردد. روش کار: این پژوهش از نوع مروری نظام مند بوده و با بررسی مطالعات علمی منتشرشده در حوزه هوش مصنوعی، مدل سازی اطلاعات ساختمان، اینترنت اشیا و ارزیابی چرخه حیات در بازه دهه اخیر انجام شده است. منابع پس از غربالگری محتوایی و استخراج اطلاعات تحلیلی مورد بررسی قرار گرفتند و نتایج بر اساس محورهای کاربرد، چالش ها و فرصت های توسعه دسته بندی شده اند. یافته ها: نتایج مرور نشان می دهد که هوش مصنوعی قادر است فرایندهای جمع آوری، پردازش و مدل سازی داده های چرخه حیات را هوشمند کرده و دقت پیش بینی مصرف انرژی، انتشار CO۲، انتخاب مصالح سبز و تحلیل سناریوهای طراحی را افزایش دهد. استفاده از الگوریتم های یادگیری ماشین و شبکه عصبی، امکان ارزیابی پویا را در دوره بهره برداری و تخمین دقیق ضایعات ساختمانی را در مرحله تخریب فراهم می سازد. نتیجه گیری: کاربرد هوش مصنوعی می تواند دستیابی به ساخت وساز پایدار را تسریع کند و محدودیت های LCA سنتی را کاهش دهد. توسعه چارچوب های یکپارچه، استانداردسازی داده ها و بهره گیری از سنجش پذیری لحظه ای می تواند مسیر آینده پژوهش را شکل داده و ادغام هوش مصنوعی و ارزیابی چرخه حیات را در صنعت ساختمان به سطح عملیاتی برساند.

کلیدواژه ها:

ارزیابی چرخه حیات ، هوش مصنوعی ، صنعت ساختمان ، توسعه پایدار ، یادگیری ماشین