حکمرانی زیست محیطی چندمرکزی در ایران: پرداختن به آلودگی هوا و تغییرات اقلیمی

آلودگی هوا و تغییرات اقلیمی چالش های حیاتی و به هم پیوسته ای در ایران هستند که سلامت عمومی، پایداری محیط زیست و ثبات اقتصادی را تهدید می کنند. علی رغم وجود چارچوب های نظارتی، حکمرانی زیست محیطی ایران تا حد زیادی تک مرکزی و از بالا به پایین باقی مانده است که مشارکت بازیگران غیردولتی را محدود کرده و مانع اجرای موثر سیاست ها می شود. این مقاله به بررسی وضعیت فعلی آلودگی هوا و تغییرات اقلیمی در ایران می پردازد، موانع نهادی و حاکمیتی را تجزیه و تحلیل می کند و پتانسیل مدل های حکمرانی چندمرکزی را بررسی می کند. این مقاله با تکیه بر تحقیقات تجربی و نظری اخیر، مزایای سیستم های چندمرکزی، مانند افزایش مشارکت ذینفعان، آزمایش و یادگیری را برجسته می کند و در عین حال اهمیت پویایی قدرت، هماهنگی و اعتمادسازی را تصدیق می کند. این بررسی نتیجه می گیرد که گذار به سوی حکمرانی چندمرکزی و مشارکتی، بهبود شفافیت داده ها و همکاری منطقه ای برای ایران جهت رسیدگی موثر و پایدار به بحران های زیست محیطی خود ضروری است.

کلیدواژه ها:

حکمرانی زیست محیطی ، حکمرانی چندمرکزی ، آلودگی هوا ، تغییرات اقلیمی ، ایران