مراقبت از دست رفته پرستاری و ناایمن در بین دانشجویان پرستاری: مروری دامنه ای

مقدمه: دانشجویان پرستاری با شکاف و چالش هایی بین دانش نظری و عمل بالینی مواجه هستند و نتایج تحقیقات نشان می دهد که آنها شاهد از دست رفتن مراقبت های پرستاری در طول تمرین بالینی خود هستند. درک تجارب زیسته دانشجویان پرستاری می تواند فضای یادگیری محیط های یادگیری بالینی را بهبود بخشد و کیفیت مراقبت از بیمار را افزایش دهد. هدف این مرور شناخت مراقبت از دست رفته پرستاری و ناایمن در بین دانشجویان پرستاری است. مواد و روش: این طرح از طریق یک بررسی محدوده بر اساس فرمت O'Malley و روش شناسی موسسه Joanna Briggs انجام شد. منابع اطلاعات پایگاه های داده کلیدی از جمله Medline، Embase، CINAHL، Scopus، ProQuest، PsycINFO و Web of Science در اردیبهشت ۱۴۰۳ جستجو شدند. این بررسی شامل بررسی های کیفی، کمی و ساختارمند پیشینه پژوهش بود که بین سال های ۲۰۰۶ تا ۲۰۲۳ به زبان فارسی منتشر شد. غربالگری و استخراج داده ها به طور مستقل توسط دو بازبین انجام شد. مطالعات وارد شده با استفاده از آمار توصیفی و سنتز روایی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها مطابق با ScR پریسما گزارش شده است. نتایج: از ۴۵۰۲ مقاله شناسایی شده، ۵۸ مقاله بررسی قرار گرفت. مطالعات در دو کشور انجام شد. مضامین در ادراک دانشجویان شامل "نادیده گرفتن شان دانشجو"، "برزخ درس و عمل و پذیرش عملگرایانه" بود. دلایل عدم مراقبت شامل "کمیت گرایی وظایف"، "عدم علاقه شخصی به مراقبت و رهبری" بود. ناکارآمدی مراقبت های پرستاری از دست رفته بر سلامت بیمار تاثیر منفی گذاشت، مانع یادگیری دانشجویان و رشد حرفه ای شد. استراتژی های بهبود شامل تقویت کار تیمی، اعمال مسائل اخلاقی، افزایش نظارت و ایجاد تعهد به کار بود. نتیجه گیری: نتیجه مراقبت از دست رفته پرستاری بر ایمنی بیمار و آموزش دانشجویان پرستاری تاثیر می گذارد. گنجاندن گزینه های آموزشی عملی در برنامه های درسی، ایجاد برنامه های آموزشی و گنجاندن آموزش اخلاق در عمل بالینی برای رسیدگی به مراقبت های