نیاز آموزشی پرستاران در حیطه ی بهداشت در موارد بحران: مطالعه مروری

مقدمه: پرستاران به عنوان بزرگترین گروه ارائه دهنده ی مراقبت، نقش محوری و تعیین کننده ای را در مدیریت موفق بحران ایفا می کنند. بر اساس شواهد پژوهشی باتوجه به اینکه حضور پرستاران با تجربه تر در واحدهای مراقبتی، با ارائه ی مراقبت با کیفیت تر مرتبط است و از سوی دیگر تجربه ی مفید حرفه ای نیز خود، محصول آموزش، تمرین و یادگیری مداوم است، بنابراین پرستاران برای ایفای نقش موثرتر خود به ویژه در شرایط بحرانی، در ابتدا خود نیازمند دریافت آموزش هستند. آموزش های بهداشتی در توانمندسازی پرستاران برای مدیریت بحران همه گیری از اهمیت بالایی برخوردار است. این آموزش ها به پرستاران کمک می کند که تحت شرایط سخت و پرفشار، دانش و مهارت های خود را بروز نموده و به این ترتیب ضمن تضمین ایمنی خود و بیماران کارایی نظام سلامت را در بحران ارتقا ببخشند. هدف: هدف این مطالعه پاسخ به این پرسش ها است که آموزش بهداشتی پرستاران شامل چه مولفه هایی است؟ و چه نقشی در مدیریت بحران های همه گیری ایفا می کند؟ مواد و روش ها: این مطالعه، یک مطالعه ی مروری است که جستجوی مقالات با استفاده از کلیدواژه های آموزش پرستاری، مدیریت بحران، همه گیری و کیفیت مراقبت در پایگاه های اینترنتی PubMed, Google Scholar, SID انجام شد. با توجه به تدریجی بودن پیشرفت و شکل گیری دانش در حوزه آموزش، محدودیت زمانی برای جستجو اعمال نشد تا دیدگاهی جامع از مقالات پایه و قدیمی تر تا مقالات جدید حاصل شود. در نهایت ۲۲ مقاله پژوهشی فارسی یا انگلیسی که در برگیرنده ی این مفاهیم بودند، انتخاب و با رویکرد تحلیل محتوا مورد بررسی قرار گرفتند. یافته ها: نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد مولفه های کلیدی آموزش بهداشتی موثر برای پرستاران شامل آموزش های تخصصی کنترل عفونت، مدیریت علائم و مراقبت بالینی ویژه بیماری، خودمراقبتی و مقابله با استرس و فرسودگی شغلی، ارتباط موثر و ارائه آموزش بهداشت به بیمار و جامعه و آشنایی با اصول تریاژ است. این آموزش ها باعث افزایش اعتماد به نفس، کارایی و انعطاف پذیری پرستاران در مواجهه با بحران شده؛ کیفیت مراقبت را ارتقا می دهد و باعث کاهش خطاهای پزشکی شده و در نهایت تاب آوری سیستم سلامت و پرستاران را در بحران ارتقا می دهد. نتیجه گیری: آموزش بهداشتی هدفمند و مداوم به پرستاران، نه تنها یک انتخاب نیست بلکه نیازی اساسی و زیربنایی برای مدیریت موفق بحران است. این آموزش ها با تجهیز پرستاران به دانش مهارت ها و نگرش های ضروری، آن ها را به عنوان عاملان کلیدی توانمند می سازد. سرمایه گذاری و برنامه ریزی نظام مند برای چنین آموزش هایی ضمن حفظ سلامت نیروی انسانی موجب ارتقای کیفیت مراقبت، افزایش ایمنی بیمار و کاهش فشار بر نظام سلامت می شود. بنابراین، ادغام آموزش مدیریت بحران در برنامه های درسی پایه و بازآموزی های دوره ای پرستاران و به کارگیری روش های آموزشی نوین و متنوع و عملی توسط برنامه ریزان آموزش پرستاری توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

آموزش ، پرستاری ، مدیریت بحران ، همه گیری