جرم انگاری دوپینگ؛ گامی ضروری در صیانت از سلامت و حیثیت ورزشکاران

دوپینگ به عنوان یکی از غیر اخلاقی ترین و غیرحرفه ای ترین رفتارهایی محسوب می شود که در حوزه ی ورزش، توسط ورزشکاران و گاه اطرافیان آنان صورت می گیرد. این پدیده در واقع به معنای استفاده آگاهانه از داروهای محرک یا مواد ممنوعه به قصد افزایش کارایی در مسابقات ورزشی است که مصداق بارز تقلب بوده و در نهایت موجب مرگ فیزیولوژیکی ناشی از اختلال در برخی فرآیندهای طبیعی بدن و نیز مرگ روحی و اخلاقی به واسطه نقص آشکار قوانین و مقررات حوزه ورزشی می شود. با توجه به آثار سوء دوپینگ بر سلامت جسمی و روانی ورزشکاران و همچنین آسیب های جدی بر حیثیت، شرافت فردی و ملی آنان و خدشه دار شدن اعتبار فدراسیون های ورزشی در سطح ملی و بین المللی، ضرورت بازنگری در نظام حقوقی ورزش کشور احساس می شود. در حال حاضر، مقررات مربوط به دوپینگ در قالب تخلف انضباطی تعریف شده و ضمانت اجرای آن غالبا محرومیت از شرکت در رقابت های ورزشی است که در فصل دوازدهم مجموعه قوانین ستاد ملی مبارزه با دوپینگ ایران مقرر شده است. با این حال، با عنایت به گستره آسیب های وارده و اهمیت بازتاب های بین المللی آن، حرکت به سوی جرم انگاری و پیش بینی ضمانت اجراهای کیفری در این حوزه، امری ضروری و اجتناب ناپذیر به نظر می رسد. پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی تحلیلی و با بهره گیری از مجموعه قوانین، آیین نامه ها، مقالات و آثار علمی، درصدد بررسی ابعاد اخلاقی و پیامدهای منفی دوپینگ بر سلامت، حیثیت و شرافت ورزشکاران به عنوان نمایندگان رسمی کشور در عرصه های ورزشی در سطح بین الملل است. هدف نهایی این پژوهش، ارائه مبنایی نظری و حقوقی برای جرم انگاری دوپینگ در نظام کیفری کشور و کاهش موارد ارتکاب آن از طریق اعمال ضمانت اجراهای موثر و بازدارنده است.

کلیدواژه ها:

دوپینگ ، داروهای ممنوعه ، تخلف انگاری ، جرم انگاری ، سلامت