تاثیر یک دوره تمرینات اوتاگو بر عملکرد شناختی سالمندان

زمینه و هدف: سالمندی فرایندی بیولوژیکی و برگشت ناپذیر است که امروزه به یکی از چالش های مهم جوامع تبدیل شده است. با افزایش سن، تغییرات ناگزیر در عملکرد شناختی رخ می دهد. از آنجا که فعالیت بدنی می تواند روند تخریبی بدن در دوران سالمندی را کاهش دهد، هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر یک دوره تمرینات اوتاگو بر عملکرد شناختی زنان سالمند می باشد. روش شناسی: این پژوهش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون، پس آزمون و گروه کنترل انجام شد. پس از اطلاع رسانی در مرکز نگهداری سالمندان آفتاب شهرکرد، ۳۰ زن ۶۵ تا ۸۷ سال با کاهش عملکرد شناختی از طریق غربالگری هدفمند انتخاب شدند. معیارهای ورود شامل زن بودن، سن ۶۵–۸۷ سال، کاهش عملکرد شناختی، عدم بیماری مزمن یا محدودیت حرکتی، شاخص توده بدنی ۲۹–۳۰ و آمادگی جسمانی برای تمرینات (بررسی شده با پرسشنامه پزشکی PARQ) بود. افراد واجد شرایط به طور تصادفی در دو گروه ۱۵ نفره کنترل و تمرین اوتاگو تقسیم شدند. گروه تجربی ۸ هفته، سه جلسه ۴۵ دقیقه ای در هفته تمرین اوتاگو انجام داد و گروه کنترل فعالیت روزمره خود را ادامه داد. عملکرد شناختی با پرسشنامه «راهبرد پیمایشی عملکرد شناختی» در پیش آزمون و پس آزمون ارزیابی شد. داده ها با SPSS و آزمون های t مستقل و وابسته، آزمون لوین و تحلیل کوواریانس تحلیل شد. نتایج: یافته ها نشان داد تمرینات اوتاگو طی ۸ هفته موجب بهبود معنادار عملکرد شناختی در گروه تجربی نسبت به پیش آزمون شد، در حالی که در گروه کنترل تغییری مشاهده نشد. نتیجه گیری: نتایج نشان داد که ۸ هفته تمرینات اوتاگو در خانه سالمندان، عملکرد شناختی زنان سالمند را به طور معناداری بهبود می بخشد و اجرای منظم آن می تواند روشی موثر برای ارتقای سلامت شناختی سالمندان باشد.

کلیدواژه ها:

تمرین اوتاگو ، تمرینات ورزشی ، حافظه سالمندان ، عملکرد شناختی ، تمرکز