تاثیر یک دوره تمرین مقاومتی پیشرونده بر سطح سرمی مالون دی آلدئید (MDA) به عنوان شاخص استرس اکسیداتیو در زنان یائسه چاق

زمینه و هدف: یائسگی همراه با چاقی با افزایش استرس اکسیداتیو و آسیب پراکسیداسیون لیپیدی مرتبط است که در بروز اختلالات متابولیک نقش دارد. مالون دی آلدئید (MDA) به عنوان یک نشانگر کلیدی و پایدار پراکسیداسیون لیپیدی، انعکاس دهنده میزان استرس اکسیداتیو در بدن است. تمرین مقاومتی به عنوان یک مداخله غیردارویی می تواند بر تعادل اکسیدان-آنتی اکسیدان تاثیر بگذارد. هدف اصلی این پژوهش، بررسی تاثیر یک دوره تمرین مقاومتی پیشرونده بر سطح سرمی MDA در زنان یائسه چاق بود. روش شناسی: این مطالعه نیمه تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل انجام شد. ۲۴ زن یائسه چاق غیرفعال (سن ۴۵-۵۵ سال، شاخص توده بدنی بین ۲۵ تا ۳۰ کیلوگرم بر متر مربع) به صورت تصادفی در دو گروه تجربی (۱۲ نفر) و کنترل (۱۲ نفر) قرار گرفتند. گروه تجربی یک برنامه تمرین مقاومتی پیشرونده به مدت ۴ هفته، هر هفته ۳ جلسه و با شدت ۶۰ تا ۸۰ درصد یک تکرار بیشینه (۱RM) انجام داد. نمونه های خون ناشتا ۴۸ ساعت قبل و بعد از مداخله جمع آوری شد و سطح سرمی MDA با روش الایزا اندازه گیری گردید. داده ها با استفاده از آزمون های آماری مناسب از جمله آزمون t وابسته و مستقل در سطح معنی داری ۰.۰۵ تحلیل شدند. یافته ها: پس از ۴ هفته مداخله، سطح سرمی MDA در گروه تجربی به طور معنی داری افزایش یافت (p < ۰.۰۰۰۱) در گروه کنترل هیچ تغییر معنی داری در سطح MDA مشاهده نشد. نتیجه گیری: چهار هفته تمرین مقاومتی پیشرونده منجر به افزایش معنی دار سطح سرمی MDA در زنان یائسه چاق شد. این افزایش می تواند نشان دهنده ایجاد یک چالش اکسیداتیو موقت ناشی از فعالیت ورزشی باشد که به عنوان یک محرک برای فعال سازی سازوکارهای دفاع آنتی اکسیدانی درازمدت عمل می کند. یافته ها حاکی از آن است که تمرین مقاومتی می تواند مسیرهای متابولیک مرتبط با استرس اکسیداتیو را در این جمعیت تحت تاثیر قرار دهد.

کلیدواژه ها:

تمرین مقاومتی ، استرس اکسیداتیو ، زنان یائسه ، چاقی ، مالون دی آلدئید (MDA)