اثر یک جلسه تمرین HIIT بر عملکرد توانی در دانشجویان دختر فعال: بررسی تغییرات در فازهای مختلف قاعدگی

هدف: تمرینات تناوبی با شدت بالا (HIIT) باعث خستگی عصبی-عضلانی حاد قابل توجهی می شود، اما تاثیر فازهای چرخه قاعدگی بر این پاسخ ها در زنان فعال کمتر بررسی شده است. این مطالعه اثرات حاد یک جلسه تمرین HIIT را بر توان انفجاری را در دانشجویان دختر فعال در فازهای فولیکولار اولیه و لوتئال میانی بررسی کرد. مواد و روش تحقیق: در یک طرح متقاطع تصادفی، ۲۸ دانشجوی دختر تربیت بدنی سالم و دارای چرخه قاعدگی منظم (سن: ۱۸–۲۶ سال؛ فعال بدنی ≥۱۵۰ دقیقه در هفته با شدت متوسط تا شدید، ≥۶ ماه تمرین منظم) در دو جلسه تمرین HIIT یکسان (۴× ۳۰ ثانیه اسپرینت تمام توان دوچرخه ثابت، ۴ دقیقه استراحت غیرفعال) در فاز فولیکولار (روزهای ۲–۵) و لوتئال (روزهای ۱۹–۲۳) شرکت کردند. فازها با کیت تخمک گذاری و دمای پایه بدن تایید شد. شرکت کنندگان پیش از مطالعه با پروتکل HIIT و آزمون ها آشنا شدند. ارتفاع پرش عمودی قبل، بلافاصله و ۲۴ ساعت بعد از تمرینات HIIT اندازه گیری شد. داده ها با آنالیز واریانس با اندازه گیری های مکرر تحلیل شد (p < ۰.۰۵). نتایج: هیچ تعامل معناداری بین فاز × زمان مشاهده نشد (p > ۰.۰۵). ارتفاع پرش عمودی بلافاصله پس از HIIT به طور مشابه در هر دو فاز کاهش یافت و در ۲۴ ساعت کاملا بهبود یافت. بحث و نتیجه گیری: در دانشجویان دختر تربیت بدنی فعال، یک جلسه تمرین HIIT باعث خستگی حاد مشابه و ریکاوری ۲۴ ساعته در توان انفجاری در هر دو فاز قاعدگی می شود، این یافته ها از برنامه ریزی HIIT بدون توجه به فاز قاعدگی در زنان فعال جوان حمایت می کند.

کلیدواژه ها:

HIIT ، چرخه قاعدگی ، زنان فعال ، توان انفجاری