رابطه اعتیاد به اینترنت با خودکنترلی و سلامت روان در دانش آموزان دوره ی متوسطه اول

هدف اصلی این پژوهش بررسی رابطه ی اعتیاد به اینترنت با خودکنترلی و سلامت روان در دانش آموزان دوره ی متوسطه اول شهرستان فریدونکنار بود. روش پژوهش حاضر همبستگی می باشد. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دوره ی متوسطه اول شهرستان فریدونکنار بوده که در سال تحصیلی ۱۴۰۴ مشغول به تحصیل بودند که حدود ۱۷۰۰ نفر می باشند. از این تعداد ۳۰۰ نفر طبق جدول کرجسی و مورگان با روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای اندازه گیری متغیرها از پرسشنامه سلامت روان، پرسشنامه خودکنترلی و پرسشنامه اعتیاد به اینترنت استفاده شد. پایایی پرسشنامه های مذکور با آلفای کرونباخ به ترتیب برابر با ۰.۸۹، ۰.۷۸ و ۰.۸۷ به دست آمد. برای تحلیل داده ها از آزمون همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون همزمان استفاده گردید. یافته های پژوهش نشان داد که اعتیاد به اینترنت با سلامت روان و خودکنترلی رابطه دارد و به عنوان یک متغیر پیش بین می تواند میزان سلامت روان و خودکنترلی را در بین دانش آموزان مورد پیش بینی قرار دهد. بر اساس یافته های توصیفی پژوهش میزان شیوع اعتیاد به اینترنت در بین نوجوانان رو به افزایش می باشد.

کلیدواژه ها:

اعتیاد به اینترنت ، خودکنترلی ، سلامت روان ، دانش آموزان