شناسایی و رتبه بندی ابعاد فرهنگ ایمنی در بیمارستان های دولتی منتخب شهر کابل

ایمنی بیمار به عنوان یکی از ارکان اصلی کیفیت خدمات بهداشتی و درمانی شناخته می شود و ارتقای آن بدون ایجاد و توسعه فرهنگ ایمنی موثر در سازمان های سلامت امکان پذیر نیست. در افغانستان و به ویژه در بیمارستان های دولتی کابل، نظام سلامت با چالش های متعددی چون کمبود منابع، ضعف در مدیریت ریسک، نبود سیستم گزارش دهی خطا و کم توجهی به آموزش ایمنی مواجه است. این چالش ها نشان دهنده ضرورت بررسی دقیق ابعاد فرهنگ ایمنی و اولویت بندی آن ها برای تدوین برنامه های مداخله ای موثر و مبتنی بر شواهد است. از سوی دیگر، شناسایی و رتبه بندی ابعاد فرهنگ ایمنی به مدیران کمک می کند تا سیاست گذاری های بهتری در زمینه کاهش خطاهای بالینی، افزایش انگیزش کارکنان و ارتقای ایمنی بیمار طراحی کنند. پژوهش حاضر با هدف شناسایی و رتبه بندی ابعاد فرهنگ ایمنی در بیمارستان های دولتی منتخب شهر کابل انجام شده است و به طور معمول به دلیل استفاده از ابزارهای ساخت یافته مانند پرسش نامه های خبرگان و گردآوری داده های عددی از نمونه های آماری و تحلیل داده ها با روش های تصمیم گیری چندمعیاره، این پژوهش کمی است. هدف پژوهش که رتبه بندی و اندازه گیری اهمیت ابعاد است، که ماهیت کمی دارد. البته اگر مرحله شناسایی اولیه ابعاد از طریق مصاحبه های عمیق و تحلیل مضمون انجام شود، آن بخش کیفی است. نتایج حاکی از آن است که، در بیمارستان های دولتی کابل در سطح متوسط (۳.۲/۵) قرار دارد، با نقاط قوت در یادگیری سازمانی (OLCI) و نقاط ضعف در گزارش دهی رویدادها (ER) و کفایت نیروی انسانی (SA). بیمارستان وزیر اکبر خان به دلیل آموزش های WHO عملکرد بهتری داشت، در حالی که بیمارستان استقلال به دلیل کمبود ماما و فرهنگ تنبیهی ضعیف تر بود. تحلیل FAHP نشان داد که گزارش دهی رویدادها، همکاری بین واحدها، و انتقال اطلاعات بین شیفت ها اولویت های اصلی برای بهبود هستند.

کلیدواژه ها:

فرهنگ ایمنی ، خدمات بهداشتی ، خدمات درمانی ، کابل ، افغانستان