بررسی اثرات فرولیک اسید و استرادیول و پروژسترون به تنهایی و توامان بر سمیت کلیوی ناشی از سیس پلاتین: ارزیابی فاکتورهای التهابی در بافت کلیه موش صحرایی نر نژاد ویستار

مقدمه و هدف: سیس پلاتین یک داروی شیمی درمانی موثر است، اما نفروتوکسیسیته ناشی از آن کاربرد بالینی را محدود می کند. عدم تعادل میان TNF-α پیش التهابی و IL-۱۰ ضدالتهابی نقش محوری در این آسیب دارد. فرولیک اسید، استرادیول و پروژسترون دارای خواص ضدالتهابی هستند. این مطالعه با هدف بررسی اثرات محافظتی این ترکیبات بر تعدیل TNF-α و IL-۱۰ در نفروتوکسیسیته ناشی از سیس پلاتین طراحی شد. روش ها: ۳۰ سر موش صحرایی نر نژاد ویستار به شش گروه تقسیم شدند: کنترل سالم، سیس پلاتین (آسیب، mg/kg ۲.۵ به مدت ۷ روز)، سیس پلاتین + استرادیول (μg/kg ۳۳.۳)، سیس پلاتین + پروژسترون (mg/kg ۱.۷)، سیس پلاتین + فرولیک اسید (mg/kg ۴۰)، و سیس پلاتین + ترکیب هر سه ماده. تیمارها به مدت ۷ روز همزمان با سیس پلاتین انجام شد. پس از پایان دوره، سطوح بافتی TNF-α و IL-۱۰ با روش الایزا اندازه گیری شد و مقاطع کلیه از نظر هیستوپاتولوژیک بررسی گردید. یافته ها: تجویز سیس پلاتین باعث افزایش معنی دار TNF-α و کاهش معنی دار IL-۱۰ نسبت به گروه کنترل شد (P < ۰.۰۰۰۱). تمام درمان ها به طور معنی داری TNF-α را کاهش دادند (P < ۰.۰۰۰۱). درمان ترکیبی کاهش بیشتری در TNF-α نسبت به استرادیول (P < ۰.۰۱) و پروژسترون (P < ۰.۰۵) به تنهایی نشان داد. فرولیک اسید، استرادیول و گروه ترکیبی IL-۱۰ را به طور معنی داری نسبت به گروه سیس پلاتین افزایش دادند (به ترتیب P < ۰.۰۱، P < ۰.۰۰۱ و P < ۰.۰۰۰۱). گروه ترکیبی افزایش معنی داری در IL-۱۰ نسبت به پروژسترون تنها داشت (P < ۰.۰۱). یافته های هیستوپاتولوژیک نیز نکروز توبولی گسترده و ارتشاح التهابی در گروه سیس پلاتین را در مقایسه با ساختار طبیعی کلیه در گروه کنترل تایید کرد. نتیجه گیری: فرولیک اسید، استرادیول و به ویژه ترکیب آن ها با پروژسترون، با تعدیل تعادل TNF-α/IL-۱۰ به نفع پاسخ ضدالتهابی، از کلیه در برابر سمیت سیس پلاتین محافظت می کنند. درمان ترکیبی رویکردی هم افزا و امیدوارکننده است.

کلیدواژه ها:

فرولیک اسید ، پروژسترون ، سیس پلاتین ، استرادیول ، سمیت کلیوی