موقعیت سنجی سه ایستگاه اصلی راه آهن دورود خرم آباد با رویکرد توسعه پایدار با استفاده از نرم افزار تحلیل سلسله مراتبی

پژوهش حاضر با هدف ارزشیابی بهینه جانمایی ایستگاه های راه آهن در محور دورود-خرم آباد (استان لرستان) انجام شده است. با توجه به نقش راهبردی حمل ونقل ریلی در توسعه پایدار منطقه ای و پیامدهای بلندمدت ناشی از انتخاب نامناسب مکان ایستگاه ها، این مطالعه بر آن است تا با بهره گیری از روش تصمیم گیری چندمعیاره فرآیند تحلیل سلسله مراتبی (AHP) و بر اساس قضاوت خبرگان، مناسب ترین گزینه را برای استقرار ایستگاه راه آهن در این محور شناسایی کند. در این پژوهش، هفت معیار اصلی شامل «آینده نگری و توسعه پذیری»، «هزینه و ملاحظات اقتصادی»، «دسترسی و حمل ونقل ترکیبی»، «موقعیت جغرافیایی و منطقه ای»، «مدیریت بحران و زیرساخت خدمات رسان»، «شرایط فنی و مهندسی» و «شرایط زیست محیطی» به عنوان معیارهای موثر در جانمایی ایستگاه ها شناسایی شدند. وزن دهی معیارها با استفاده از روش AHP و بر اساس مقایسه های زوجی انجام گرفت. نتایج نشان داد که معیار «آینده نگری و توسعه پذیری» با وزن ۲۴.۳ درصد بالاترین اهمیت، و معیار «شرایط زیست محیطی» با وزن ۵.۴ درصد پایین ترین اهمیت را در میان معیارها دارند. سه گزینه ایستگاهی شامل شهرهای دورود، خرم آباد و دلی آباد مورد ارزیابی و مقایسه قرار گرفتند. ایستگاه دورود با کسب امتیاز ۸۱ (از ۱۰۰) در رتبه اول، ایستگاه خرم آباد با امتیاز ۷۶ در رتبه دوم و ایستگاه دلی آباد با امتیاز ۴۱ در رتبه سوم قرار گرفت.

کلیدواژه ها:

ایستگاه های راه آهن ، تحلیل سلسله مراتبی ، توسعه پایدار ، آینده نگری و توسعه پذیری