تدوین الگوریتم مدیریت استراتژیک و بازسازی نوین سازه های بتنی مدیریت منابع آب در حوضه های آبریز با بهره گیری از تحلیل SWOT و فناوری نانو: رویکرد کاهش تلفات آب و پایداری منابع

فرسودگی سازه های بتنی در حوضه های آبریز، سالانه منجر به اتلاف حجم عظیمی از منابع آب از طریق نشت و نفوذ غیرمجاز می شود. نگهداری و بازسازی بهینه سازه های بتنی در حوضه های آبریز به دلیل قرارگیری در معرض شرایط محیطی مخرب، نقشی حیاتی در پایداری منابع آب دارد. هدف از این پژوهش، ارائه یک مدل جامع برای اولویت بندی استراتژیک مرمت سازه ها بر اساس تحلیل SWOT و معرفی راهکارهای نوین ترمیمی است. در این تحقیق، ابتدا یک «چک لیست ارزیابی سریع (RSAC)» برای کمی سازی عیوب ظاهری و هیدرولیکی طراحی گردید. این مدل با تلفیق شاخص های پایداری و الگوریتم های اولویت بندی، به دنبال کاهش هزینه های چرخه عمر سازه و به حداقل رساندن تلفات آب است. یافته ها نشان می دهد که گذار از روش های سنتی به تکنولوژی های نانوکریستال شونده و پوشش های پلیمر-سیمانی، نفوذپذیری بتن را تا ۴۰٪ کاهش داده و طول عمر بهره برداری را به طور چشم گیری افزایش می دهد. نتایج نهایی این پژوهش منجر به ارائه یک ماتریس تصمیم گیری گردید که به مدیران اجازه می دهد بین گزینه های «پایش»، «ترمیم فوری» و «جایگزینی»، بر اساس محدودیت های بودجه و اهمیت استراتژیک سازه، بهینه ترین انتخاب را انجام دهند.

کلیدواژه ها:

سازه های بتنی ، حوضه آبریز ، تحلیل SWOT ، فناوری نانو ، تلفات آب ، پایداری منابع