بررسی اثر انواع خطوط دوچرخه سواری در تمایل به سیستم دوچرخه اشتراکی در سفرهای ضروری شهروندان (مطالعه موردی: گرگان)

با افزایش استفاده از سوخت های فسیلی در حمل ونقل شهری و به دنبال آن گرمایش جهانی، بروز مشکلات ترافیکی و به خطر افتادن محیط زیست و سلامت انسان ها، بسیاری از برنامه ریزان حمل ونقل استفاده از شیوه های سفر پایدار نظیر دوچرخه اشتراکی را به عنوان راهی در جهت رفع مشکلات ایجاد شده پیشنهاد کرده اند. ازاین رو، تحقیقات بسیاری در جهت شناسایی عوامل اثرگذار بر تمایل افراد نسبت به استفاده از این شیوه ی سفر و گروه های استفاده کننده از آن انجام شده است تا دوچرخه های اشتراکی بتوانند به عنوان یک شیوه ی جایگزین از سهم خودروهای استفاده کننده از سوخت فسیلی بکاهند. هدف از این تحقیق بررسی چگونگی اثرگذاری ارائه تسهیلات دوچرخه سواری نظیر ارائه بارانی مخصوص دوچرخه سواری، تعداد سفرهای روزانه افراد، اولویت دهی به مسیرهای دوچرخه سواری، سیاست های تخفیف در اخذ هزینه، سطوح قیمتی استفاده از سیستم دوچرخه اشتراکی و دسترسی به سایر شیوه های حمل ونقل به شهروندان جامعه بی بهره از سیستم دوچرخه اشتراکی است. در این مطالعه، ضمن مصاحبه با یک نمونه ۶۲۲ نفری، ارزیابی سیاست های مختلف شامل توسعه زیرساخت های دوچرخه اشتراکی و قیمت گذاری استفاده از آن بر تمایل به استفاده از برنامه های دوچرخه اشتراکی در سفرهای ضروری شهروندان شهر گرگان انجام شده است. طبق نتایج بدست آمده در این مطالعه، وجود مسیرهای اختصاصی دوچرخه سواری تاثیر قابل توجهی بر افزایش تمایل افراد نسبت به استفاده از این شیوه ‎ی سفر دارد. همچنین بر اساس نتایج این مطالعه، ارائه بارانی مخصوص دوچرخه سواری، نداشتن گواهینامه رانندگی خودرو، کم بودن تعداد سفرهای روزانه و سیاست های اخذ هزینه ای که بتواند در شرایط مختلف افراد را قادر به استفاده از دوچرخه اشتراکی کند، سبب افزایش تمایل افراد نسبت به استفاده از این شیوه ی حمل ونقل فعال می شود.

کلیدواژه ها:

سوخت فسیلی ، دوچرخه اشتراکی ، سفر ضروری ، شیوه سفر پایدار