راهکارهای ارتقای حضورپذیری در فضاهای شهری در بستر شهر هوشمند

امروزه فضاهای عمومی شهری با چالش کاهش حضور فیزیکی شهروندان به دلیل گسترش فناوری های دیجیتال و تغییر الگوهای تعامل اجتماعی مواجهند. این مقاله با هدف ارائه راهکارهای نوین برای ارتقای حضورپذیری در بستر شهر هوشمند، به بررسی تعامل میان فناوری های دیجیتال و طراحی فضایی می پردازد. روش تحقیق مبتنی بر تحلیل ادبیات موضوعی، بررسی تجربیات جهانی و ارائه مدلی نظری است. یافته ها نشان می دهد که فناوری در صورت کاربرد انسان محور و تلفیق با اصول طراحی شهری، می تواند به عنوان تسهیل گری برای تقویت تعاملات اجتماعی و حس تعلق مکانی عمل کند. تجربیات موفق شهرهایی مانند سئول، بارسلونا و آمستردام بر اهمیت مشارکت شهروندان، داده های باز، واقعیت افزوده و پلتفرم های تعاملی در خلق فضاهای عمومی جذاب و پویا تاکید دارند. مدل پیشنهادی «مکان سازی هوشمند هیبریدی»، بر هم زمانی و درهم تنیدگی فضای فیزیکی و دیجیتال استوار است و لایه های فناورانه، طراحی فضایی و حکمرانی مشارکتی را یکپارچه می سازد. نتیجه گیری کلی مقاله بیان می دارد که آینده فضاهای شهری در گرو رویکردی ترکیبی و انتقادی است که در آن فناوری نه جایگزین، بلکه مکمل حضور انسانی و خالق تجربه های جمعی معنادار در شهر است. این پژوهش راه را برای مطالعات آتی در زمینه بومی سازی و ارزیابی اثرگذاری راهکارهای هوشمند در بافت های مختلف شهری هموار می سازد.

کلیدواژه ها:

حضورپذیری ، شهر هوشمند انسان محور ، فضاهای عمومی ، تجربه هیبریدی ، مکان سازی هوشمند ، مشارکت شهروندی