نگرش، پذیرش و آمادگی معلمان برای استفاده از هوش مصنوعی

هدف این پژوهش بررسی نگرش، پذیرش و آمادگی معلمان برای استفاده از فناوری هوش مصنوعی در فرآیند آموزش است. پژوهش به روش توصیفی-تحلیلی و با استفاده از پرسشنامه در میان معلمان دبستان های تهران انجام شده است. نتایج نشان می دهد که اگرچه معلمان آگاهی نسبی از فناوری هوش مصنوعی دارند، اما پذیرش و آمادگی آنان برای استفاده از این فناوری هنوز در سطح پایین قرار دارد. عواملی مانند آموزش ناکافی، عدم دسترسی به منابع مناسب و ترس از پیچیدگی های فناوری از جمله موانع اصلی پذیرش هوش مصنوعی در کلاس های درس است. همچنین، داده ها نشان داد که بسیاری از معلمان معتقدند برای به کارگیری موثر هوش مصنوعی در آموزش، نیاز به دوره های آموزشی بیشتر و پشتیبانی فنی از جانب نهادهای آموزشی وجود دارد. معلمان در این تحقیق تاکید کردند که برای استفاده موثر از این فناوری، علاوه بر فراهم کردن زیرساخت های مناسب، باید فرصت های آموزشی گسترده ای در اختیار آنان قرار گیرد. به ویژه، برخی از معلمان اظهار داشتند که باید برنامه های آموزشی ویژه ای برای معرفی کاربردهای هوش مصنوعی در تدریس، در نظر گرفته شود. نتایج نشان داد که علاوه بر کمبود آموزش های تخصصی، فرهنگ سازی و ایجاد نگرش مثبت در معلمان نسبت به فناوری های نوین از جمله هوش مصنوعی، از عوامل حیاتی برای پذیرش این فناوری در کلاس های درس است. به طور کلی، پژوهش حاضر نشان می دهد که نگرش معلمان به هوش مصنوعی، عمدتا به میزان آگاهی آن ها و تجربیات قبلی آن ها از فناوری های نوین بستگی دارد. همچنین، پیشنهادات کاربردی برای بهبود وضعیت پذیرش این فناوری در آموزش ارائه شده است که شامل برنامه های آموزشی جامع برای معلمان، بهبود زیرساخت ها و استفاده از منابع آنلاین است. در نهایت، یافته ها بر لزوم ایجاد حمایت های نهادی و تدوین سیاست های آموزشی موثر برای تسهیل استفاده از هوش مصنوعی در مدارس تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، معلمان ، پذیرش فناوری ، آموزش ، فناوری آموزشی