نقش معلم در تقویت خودتنظیمی و یادگیری فعال با رویکرد سند تحول بنیادین

در آموزش و پرورش معاصر، پرورش مهارت های خودتنظیمی و یادگیری فعال در دانش آموزان به عنوان محور توسعه فردی و اجتماعی مورد توجه ویژه قرار گرفته است. معلم به عنوان عامل کلیدی در فرایند یادگیری، نه تنها وظیفه انتقال دانش را بر عهده دارد، بلکه با طراحی محیط های یادگیری غنی، فراهم کردن بازخورد مستمر، و ایجاد فرصت های مشارکتی، می تواند توانایی دانش آموزان در برنامه ریزی، پایش و ارزیابی یادگیری خود را تقویت کند. سند تحول بنیادین آموزش و پرورش با تاکید بر یادگیری فعال، تفکر انتقادی، و مهارت های زندگی، چارچوب نظری و عملی مناسبی برای نقش آفرینی معلم در این حوزه فراهم می آورد. بر اساس مطالعات مروری، تعامل سازنده معلم با دانش آموز، استفاده از روش های یادگیری مبتنی بر پروژه و حل مسئله، و تقویت خودبازخوردی، عوامل موثری در ارتقای خودتنظیمی هستند. همچنین، تغییر نقش معلم از «منتقل کننده دانش» به «هدایتگر یادگیری» با توجه به رویکرد سند تحول بنیادین، زمینه ساز رشد یادگیری فعال و مسئولیت پذیری دانش آموزان در فرایند یادگیری می باشد. این بررسی نشان می دهد که توانمندسازی معلمان در طراحی فعالیت های یادگیری مشارکتی و متنوع، استفاده از فناوری آموزشی و توجه به تفاوت های فردی، کلید موفقیت در تحقق اهداف سند تحول بنیادین و توسعه یادگیری خودتنظیم و فعال است.

کلیدواژه ها:

معلم ، خودتنظیمی ، یادگیری فعال ، سند تحول بنیادین ، یادگیری مشارکتی