نقش هوش مصنوعی در تقویت تاب آوری تحصیلی دانش آموزان

تاب آوری تحصیلی (Academic Resilience) به توانایی دانش آموزان در مواجهه با چالش ها، ناکامی ها و فشارهای آموزشی و ادامه مسیر یادگیری بدون تسلیم شدن اشاره دارد. این مهارت روان شناختی یکی از عوامل کلیدی موفقیت تحصیلی و سلامت روانی در دوران مدرسه است. با این حال، بسیاری از دانش آموزان به دلیل فشار امتحانات، انتظارات والدین، یا مشکلات اجتماعی و اقتصادی دچار افت تاب آوری می شوند و در نتیجه عملکرد تحصیلی شان کاهش می یابد. ظهور هوش مصنوعی (Artificial Intelligence) فرصت های تازه ای برای ارتقای تاب آوری تحصیلی فراهم کرده است. سیستم های هوشمند می توانند با ارائه آموزش شخصی سازی شده، بازخورد فوری، شناسایی نقاط ضعف و طراحی تمرین های تدریجی، تجربه های موفقیت آمیز بیشتری برای دانش آموزان ایجاد کنند. این تجربه ها به افزایش اعتمادبه نفس، انگیزش درونی و احساس کنترل بر یادگیری منجر می شود که همگی از عناصر اساسی تاب آوری هستند. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش هوش مصنوعی در تقویت تاب آوری تحصیلی دانش آموزان طراحی شده است. روش تحقیق به صورت ترکیبی (کمی–کیفی) خواهد بود. داده های کمی از طریق پرسشنامه تاب آوری تحصیلی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان گردآوری می شود و داده های کیفی از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته با دانش آموزان و معلمان به دست خواهد آمد. همچنین، استفاده از الگوریتم های یادگیری ماشین برای تحلیل داده های رفتاری (مانند میزان مشارکت، تعداد تلاش ها، و زمان صرف شده برای یادگیری) بخشی از روش پژوهش است. انتظار می رود نتایج نشان دهند که به کارگیری هوش مصنوعی در فرآیند آموزش، علاوه بر بهبود عملکرد تحصیلی، به افزایش تاب آوری دانش آموزان در برابر فشارهای آموزشی کمک می کند. این پژوهش می تواند راهنمای ارزشمندی برای طراحان محیط های آموزشی، معلمان و سیاست گذاران در جهت ایجاد سیستم های هوشمندی باشد که دانش آموزان را نه تنها در یادگیری، بلکه در رشد روان شناختی و مقابله با استرس های تحصیلی یاری دهند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، تاب آوری تحصیلی ، آموزش هوشمند ، انگیزش درونی ، شخصی سازی یادگیری