نقش آموزش مهارت های زندگی در پیشگیری از آسیب های اجتماعی دانش آموزان

آسیب های اجتماعی یکی از مهم ترین چالش های نظام های آموزشی در جوامع امروزی محسوب می شوند که می توانند رشد فردی و اجتماعی دانش آموزان را تحت تاثیر قرار دهند. در این میان، آموزش مهارت های زندگی به عنوان رویکردی پیشگیرانه، نقش مهمی در کاهش بروز رفتارهای پرخطر و ارتقای سازگاری اجتماعی دانش آموزان ایفا می کند. هدف پژوهش حاضر بررسی نقش آموزش مهارت های زندگی در پیشگیری از آسیب های اجتماعی دانش آموزان از طریق تحلیل و بررسی مطالعات پیشین است. روش پژوهش به صورت توصیفی–تحلیلی (مروری) انجام شده و داده ها از طریق مطالعه و تحلیل منابع علمی، مقالات پژوهشی و اسناد معتبر داخلی و خارجی گردآوری شده اند. نتایج بررسی ها نشان می دهد آموزش مهارت های زندگی می تواند موجب افزایش خودآگاهی، تقویت مهارت حل مسئله، کنترل هیجانات و بهبود روابط بین فردی دانش آموزان شود و در نتیجه، احتمال بروز آسیب های اجتماعی را کاهش دهد. بر اساس یافته ها، گنجاندن آموزش مهارت های زندگی در برنامه های درسی مدارس، به ویژه در دوره ابتدایی و متوسطه، می تواند راهکاری موثر برای پیشگیری از آسیب های اجتماعی و ارتقای سلامت روانی–اجتماعی دانش آموزان باشد.

کلیدواژه ها:

آموزش مهارت های زندگی ، آسیب های اجتماعی ، پیشگیری ، دانش آموزان ، سازگاری اجتماعی ، سلامت روانی–اجتماعی